Woorden | 76

Woorden | 76

Blog Zwanger worden

We gaan langzaam richting de “2 jaar geleden” mijlpaal. De laatste tijd denk ik vaak aan degene die na mijn bbz-verhaal zei: “Nu weet je in ieder geval dat je zwanger kunt worden”… Ai… Hoe verkeerd had ze het kunnen hebben. Ik vond het toen al twijfelachtig en dacht bij mezelf: dat moeten we nog maar afwachten… En dat blijkt dus ook.

Waarschijnlijk is zij haar opmerking allang weer vergeten. Maar ik niet.. Bij mij gaat het steeds meer rondzingen… Hoe langer het duurt, hoe pijnlijker de opmerking wordt.. Het zijn maar woorden, maar mensen realiseren zich echt niet wat ze met zo’n opmerking kunnen doen. Nu ben ik de moeilijkste niet, nuchter, begripvol en vergevingsgezind. Maar het kan ook makkelijk totaal in het verkeerde keelgat schieten.

Echt, ik ben 100% voor openheid en bespreekbaarheid. Maar sommige opmerkingen zijn gewoon niet handig. Het is vaak ook totale onwetendheid over wat een buitenbaarmoederlijke zwangerschap nu precies is. Hoe goed je het ook uitlegt… Want mensen realiseren zich waarschijnlijk niet – althans niet zo goed als jijzelf – dat je eileider beschadigd is voor het leven (als je ‘m nog hebt). Daar hoort geen innesteling plaats te vinden, dus hoe dan ook, hoe licht de schade ook, je komt er niet vanaf zonder beschadigingen en littekenweefsel. En dat is uiteraard niet bevorderlijk voor een nieuwe zwangerschap. Hoe meer beschadigd, hoe lastiger het eitje het heeft om naar de baarmoeder te komen. Nu wil ik niemand bang maken, want je kan nog prima zwanger worden na een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Maar je weet gewoonweg niet hoe beschadigd je eileider is. Als je hem nog hebt kunnen behouden uiteraard… Want ze kiezen vaak ook voor verwijderen, mede om bovenstaand te voorkomen! En daarom is zo’n opmerking gewoon rot. Want je weet het niet, of je nog wel zwanger kunt worden. Je weet alleen dat de kans van 1 op 100 nu 1 op 10 is om opnieuw een bbz te krijgen. En dat klinkt toch niet heel feestelijk..!

Kortom, een tip voor iedereen: realiseer je de kracht van woorden. Zeg gewoon: jeetje, wat heftig! Geef een knuffel, een hand op de schouder.. Maakt niet uit… Maar “nu weet je in ieder geval dat je zwanger kunt worden”, liever niet 😉

Chinese kruiden | 64

Chinese kruiden | 64

Blog Zwanger worden

Heb vorig jaar zes maanden acupunctuur gehad.. Vaak 1, soms 2 keer in m’n cyclus op ‘handige’ dagen. Helaas heeft dat heeft niet het beoogde doel gehad. Maar toch wilde wel weer. Want vanuit de Chinese geneeskunde is er wel een verklaring voor mijn veranderde cyclus en daarmee waarschijnlijk ook subfertiliteit (verminderde vruchtbaarheid), nl. stagnatie.

Vanavond bij de nieuwe acupuncturist geweest en we hadden – net als bij de lunch – een goede klik. Heel tof! Alles wat zij dacht op basis van kort gesprek tijdens lunch, werd bevestigd door wat ik vertelde in dit diagnose-/intakegesprek en alles wat ik dacht werd bevestigd door haar uitleg en reactie. Haar pen zweefde al boven de antwoorden, voordat  ik de antwoorden had gegeven. Ik denk oprecht dat nu het probleem opgelost gaat worden…! Zonder medische ingrepen en/of hormonen… Can’t wait! 😀

Die ‘hoop’ is ook wel weer verraderlijk, I know! Maar ik heb er gewoon veel vertrouwen in.

Volgende week ga ik weer op afspraak. Gaan we het behandelplan bespreken, plan van aanpak en misschien een paar naaldjes zetten als ik er toch ben. Maar de focus, het zwaartepunt, gaat bij de kruiden liggen. Ik hoef dus ook niet megavaak langs te komen. Ik ben erg benieuwd naar haar ideeën omtrent de behandeling van de stagnatie.

Wat ik fijn vind aan haar benadering is dat ze onder het probleem de oorzaak eerst zoekt. En daaronder evt. nog een oorzaak. Een gynaecoloog gaat eerder zoeken naar een oplossing voor het probleem, in plaats van de oorzaak te tackelen. En ik heb het vermoeden dat we met de andere acupuncturist op een oorzaak zijn blijven hangen, maar niet de oorzaak van de oorzaak hebben gevonden. Volg je het nog? 😉 Nu heb ik meer het idee dat we bij de kern zijn beland en dat als dit is opgelost, dat zwanger worden ook geen probleem meer hoeft te zijn. Kortom: fijn gevoel!

Wat ik me vooral ook nog kan herinneren is dat ze m’n milt noemde. Daarna nog even gegoogeld (uiteraard) en dit gevonden:

“De Milt moet het bloed binnen de vaten houden. Spataderen, bloedingen en makkelijk blauwe plekken krijgen zijn tekens van een zwakke Milt. De Milt zorgt ervoor dat de organen op hun plaats blijven. Een zwakke Milt kan dan ook een verzakking van de baarmoeder […] veroorzaken.”

“Bij de Milt hoort Denken. Piekeren, het eindeloos herhalen van gedachten, kan een teken zijn dat de Milt niet in balans is. Het blijven herkauwen van dezelfde informatie, zonder het te verteren geeft aan dat de Milt hulp nodig heeft.”

Blauwe plekken? Check! Piekeren? Check! 😉

Volgende week weer terug om het behandelplan te bespreken, dus ben benieuwd…!

Symptomen | 59

Symptomen | 59

Blog Zwanger worden

Je maakt jezelf echt helemaal gek met het zoeken naar symptomen. Ik had deze maand weer een Google-maand. Heb het vrij lang goed binnen de perken gehouden. Maar goed. Ik zit nu op 11 dpo. Al weet niet eigenlijk niet precies wanneer m’n O was… 😉 Want ik heb het bewust deze maand eigenlijk helemaal niet bijgehouden. Maar toch.. Om verschillende redenen zoals in eerdere blog geschreven, had ik toch inees veel hoop. En hoop betekent: symptom spotting! *zucht* Can’t help it!

Mijn ‘symptomen’

Tja, zoals ik ooit al eerder schreef: zwangerschapssymptomen spotten is volkomen nutteloos eigenlijk. Want als je blogs en forums bekijkt, dan komt echt ALLES wel een keer voorbij als symptoom van een zwangerschap. Maar ook ALLES als symptoom van een naderende menstruatie… Kortom: je hebt er geen reet aan. Maar goed, ik was al bezig met een lijstje, dus dan kan ik het net zo goed delen met jullie 😉

  • Verkouden: 8-11 dpo; in het begin ook grieperig: rillerig, warm hoofd; daarna alleen nog keelpijn, snotteren.
  • Witte (cremige) afscheiding, meer dan anders: 6-11 dpo
  • Geen zere borsten (vaak wel voor nod, maar niet altijd)
  • 1 dikke pukkel vlak na eisprong, 1 dikke pukkel op m’n neus 8 dpo, paar pukkeltjes op borst; nog een pukkel op m’n slaap 11 dpo
  • Steken links en rechts (maar dat heb ik elke maand eigenlijk wel)
  • Flauw bij opstaan: 10 dpo
  • Maagzuur: heel af en toe tussen 8 dpo en 11 dpo

Maar ja.. Nogmaals: net als elke maand zijn deze dingen allemaal ook hartstikke mogelijk en normaal bij GEEN zwangerschap. Want de natuur heeft het gezellig zo bedacht dat de symptomen van een zwangerschap in het begin precies overeenkomen met een naderende ongesteldheid. Joepie! 😉 Kunnen vrouwen in deze tijd zich lekker gek maken op internet! Feest! Kan mezelf ook wel lekker voor gek verklaren dat ik dit doe… Haha!

Maar goed. We blijven nuchter. De kans is nog steeds maar klein, net als bij iedereen in principe. En bij ons misschien net iets kleiner door voorgaande ‘events’ (bbz) en de weinige ‘pogingen’ deze maand 😉 M’n hoop is weliswaar groter deze maand, maar m’n realiteitszin is nog steeds hetzelfde!

We gaan het zien… Duimen jullie mee?

Wonderosteo – deel IV | 57

Wonderosteo – deel IV | 57

Blog Zwanger worden

Beste ‘wonderosteo’,

Begin april mocht ik op consult komen voor een osteopathische behandeling in het kader van onze kinderwens. Ik had een EUG gehad en werd daarna niet meer zwanger.

Ik had van meerdere dames gehoord dat zij (snel) zwanger zijn geraakt na een bezoek aan u. Helaas behoor ik niet tot die categorie. Ondanks ik het volste vertrouwen had in uw expertise en de osteopathie als vakgebied in het algemeen. 

Maar wat mij achteraf enorm heeft gestoord is uw manier van werken en communiceren. En dan heb ik het in deze brief nog niet eens over de absurd hoge kosten in vergelijking met uw collega-osteopaten. 

U gaf ons enorm het gevoel dat u precies wist wat de oorzaak was van ons ‘probleem’. U heeft dat ‘opgelost’ binnen 10 minuten met de boodschap dat we binnen 3-6 maanden toch wel een zwangerschap konden verwachten. Met als afscheidsgroet: heb een fijn leven! Eigenlijk een ‘tot nooit meer ziens!’ die wij beiden – samen met alle andere dingen die u heeft gezegd – hebben opgevat, als: we zien elkaar niet terug, want je bent zonder twijfel binnen afzienbare tijd zwanger na mijn behandeling.

Dat u me nauwelijks heeft aangeraakt en toch mijn nier heeft ‘los gemaakt’, vonden we al apart te noemen, maar nogmaals: ik had het volste vertrouwen in uw expertise en de osteopathie in het algemeen.

Ook de houding voorafgaand aan de behandeling is met terugwerkende kracht ‘arrogant’  te noemen. Uw vrouw vertelde voordat ik de afspraak maakte dat eigenlijk bijna iedereen zwanger raakt na uw behandeling. Ook vertelde u over alle geboortekaartjes die u heeft gehad en dan terug kunt rekenen dat het binnen 3 maanden na de behandeling wel ongeveer verwekt is. 

Beseft u ook wat dit mentaal doet met mensen? Met name als het dan vervolgens niet lukt… Eigenlijk vind ik het schandalig. Maar ach, wat doet mijn mening ertoe? Zolang u nog als ‘osteopaat die heel Zeeland zwanger heeft gemaakt’ bekend staat, uw centjes binnenharkt en toch heel wat klanten hebt die denken dat ze hun zwangerschap aan uw magische handen te danken hebben, is het toch prima? Ik hoop oprecht dat ik de uitzondering op de regel was voor alle wensmama’s die nog in uw praktijk gaan komen.

Maar gevoelsmatig zit het me niet lekker… Hoewel ik de osteopathie zeker geen vaarwel zal zeggen, zal ik u in ieder geval niet aanraden!

Hello Goodbye | 54

Hello Goodbye | 54

Blog In het nieuws Zwanger worden

Kijk je wel eens Hello Goodbye? Ik ben verslaafd aan Uitzending Gemist en kijk op een rustige dag lekker veel tv-programma’s terug op de achtergrond. Terwijl ik kook, terwijl ik de was ophang, terwijl ik het bed verschoon, terwijl ik zit te dichten voor Sinterklaas, etc. Heerlijk vind ik dat! Guilty pleasure! *bloos*

marloes-ralph-hello-goodbyeIn deze aflevering, van 3 december, ging het over een leuk stel dat terugkwam met hun (tweede) geadopteerde zoontje. Mooi verhaal! Bijzonder portret 🙂

Gek genoeg had ik een vreemd gevoel van herkenning in m’n lijf. Geen idee waarom, want ik ken deze mensen niet en het is ook niet zo dat we op dit moment (al) interesse in adoptie hebben – wel in pleegzorg, maar daarover later meer – en we zijn ook de medische molen niet in geweest, waardoor ik herkenning had kunnen voelen.

Toen ik ging googelen, kwam ik al snel op hun blog uit. En daar las ik de eerste post met hun verhaal:
In 2009 was Marloes voor het eerst zwanger, helaas was die zwangerschap buitenbaarmoederlijk. Na twee operaties en nog een periode van proberen zwanger te worden, begonnen we in oktober 2010 met de eerste IVF poging. Wel hadden we inmiddels besloten ons aan te melden bij de Stichting Adoptievoorzieningen, omdat we met de gedachte speelden sowieso een kindje te adopteren (ook als we een biologisch kindje zouden krijgen).

Ik heb dit gek genoeg al vaker gehad. Alsof ik ze eruit pik… Blijft vreemd! En heftig… Grijpt me altijd weer aan.

Na het lezen van hun blog, had ik eigenlijk heb ik wel 100 vragen voor haar… Een kleine greep 😉

  1. Hoe heb je jouw bbz ervaren? Hoe kwam je erachter?
  2. Heb je ook een laparoscopie gehad? Heb je beide eileiders nog?
  3. Ik las op je blog ‘na twee operaties…’? Was er iets achtergebleven? Een tweede laparoscopie? Heftig!
  4. Hoe lang heeft het geduurd voordat jullie weer opnieuw gingen proberen?
  5. Hoe lang hebben je nog geprobeerd spontaan zwanger te worden voordat jullie de medische molen in gingen?
  6. Hadden jullie een indicatie voor de MM, was het een gedwongen keuze of was het een eigen keuze?
  7. Je bent nog een keer spontaan zwanger geraakt. Was dit na de behandelingen of tussen de behandelingen door?
  8. Jullie hebben uiteindelijk besloten te stoppen met de MM en helemaal voor adoptie te gaan. Ben zo benieuwd hoe de keuze voor stoppen is ontstaan.. Noodgedwongen of eigen keuze? Te zwaar? Lichamelijk en mentaal? Kan ik me ook voorstellen! Ook de bbz en miskramen… Heel pittig!
  9. Staan jullie nog open voor een biologisch kindje, mocht het spontaan gebeuren of is dat geen mogelijkheid meer?

Ik merkte – eigenlijk een beetje gek als je iemand niet kent – dat ik heel veel behoefte had aan haar ervaringsverhaal. Het verhaal van vóór de adoptie… Van haar bbz en alles wat daarna kwam… Of juist NIET kwam eigenlijk… Ik realiseerde me door mijn onverwachte behoefte, dat het daarom zo belangrijk is om te blijven delen met elkaar! Al help je maar één iemand met jouw verhaal… ♥

 

Bron foto: eenkindjevanver.blogspot.nl

Wonderosteo III | 33

Wonderosteo III | 33

Blog Zwanger worden

osteopaat na bbzNet voor- en nadat ik naar de osteopaat was geweest die bekend staat om het ‘zwanger maken’ van vrouwen, schreef ik daar uiteraard al twee posts over: Wonderosteo I en Wonderosteo II.

Het is nu tijd om de balans op te maken.

De claim:
“Binnen 3 maanden na de behandeling zijn de meeste vrouwen zwanger”

Het resultaat: 
Helaas pindakaas! MYTH BUSTED! Hoewel een collega + zijn voetbalmaatje + een yogi van de zwangerschapsyoga wél zo snel zwanger waren na de osteopatische behandeling, ben ik helaas niet één van de gelukkigen. En ik geloofde er echt héél hard in. Ik weet nog dat ik met m’n mam op het terras zat na de behandeling en dat ik zei: Ik ben niet meer bang om nog een bbz te krijgen. Het zat gewoon niet goed voor de bbz en nu weer wel! Dus hoeft het ook geen tweede keer te gebeuren.

Dat vertrouwen, dat geloof heeft ook niet gewerkt. M’n lijf wil gewoon niet zwanger worden. Niet nu.

Accepteren is het lastigst. Loslaten is zo moeilijk. Er is zoveel onzekerheid, zoveel onduidelijk. De angst is inmiddels ook gewoon weer terug. Het gevoel bekruipt me gewoon telkens bij elke ongewenste druppel rood die ik aantref: er is meer aan de hand; dit klopt niet. Mijn menstruatie begint met bruin en zelfs zwart bloedverlies. Dit duidt op oud bloed. Maar dat betekent dus dat er nog oud bloed rond zwerft daaro. Geen prettig gevoel. Ook gezien het feit dat ik dit echt nooit heb gehad in de 13-14 jaar vóór de bbz dat ik ongesteld werd. Ik maak me zorgen. Steeds meer…

Houd je taai en liefs! ♥