Woorden | 76

Woorden | 76

Blog Zwanger worden

We gaan langzaam richting de “2 jaar geleden” mijlpaal. De laatste tijd denk ik vaak aan degene die na mijn bbz-verhaal zei: “Nu weet je in ieder geval dat je zwanger kunt worden”… Ai… Hoe verkeerd had ze het kunnen hebben. Ik vond het toen al twijfelachtig en dacht bij mezelf: dat moeten we nog maar afwachten… En dat blijkt dus ook.

Waarschijnlijk is zij haar opmerking allang weer vergeten. Maar ik niet.. Bij mij gaat het steeds meer rondzingen… Hoe langer het duurt, hoe pijnlijker de opmerking wordt.. Het zijn maar woorden, maar mensen realiseren zich echt niet wat ze met zo’n opmerking kunnen doen. Nu ben ik de moeilijkste niet, nuchter, begripvol en vergevingsgezind. Maar het kan ook makkelijk totaal in het verkeerde keelgat schieten.

Echt, ik ben 100% voor openheid en bespreekbaarheid. Maar sommige opmerkingen zijn gewoon niet handig. Het is vaak ook totale onwetendheid over wat een buitenbaarmoederlijke zwangerschap nu precies is. Hoe goed je het ook uitlegt… Want mensen realiseren zich waarschijnlijk niet – althans niet zo goed als jijzelf – dat je eileider beschadigd is voor het leven (als je ‘m nog hebt). Daar hoort geen innesteling plaats te vinden, dus hoe dan ook, hoe licht de schade ook, je komt er niet vanaf zonder beschadigingen en littekenweefsel. En dat is uiteraard niet bevorderlijk voor een nieuwe zwangerschap. Hoe meer beschadigd, hoe lastiger het eitje het heeft om naar de baarmoeder te komen. Nu wil ik niemand bang maken, want je kan nog prima zwanger worden na een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Maar je weet gewoonweg niet hoe beschadigd je eileider is. Als je hem nog hebt kunnen behouden uiteraard… Want ze kiezen vaak ook voor verwijderen, mede om bovenstaand te voorkomen! En daarom is zo’n opmerking gewoon rot. Want je weet het niet, of je nog wel zwanger kunt worden. Je weet alleen dat de kans van 1 op 100 nu 1 op 10 is om opnieuw een bbz te krijgen. En dat klinkt toch niet heel feestelijk..!

Kortom, een tip voor iedereen: realiseer je de kracht van woorden. Zeg gewoon: jeetje, wat heftig! Geef een knuffel, een hand op de schouder.. Maakt niet uit… Maar “nu weet je in ieder geval dat je zwanger kunt worden”, liever niet 😉

Wat je NIET wilt horen na een bbz

Wat je NIET wilt horen na een bbz

Steun & Verwerking

Net voor de echo hebben wij al aan een paar mensen verteld dat ik zwanger was. Heel vervelend als je dan twee dagen later moet vertellen dat je geopereerd bent en het kindje is weggehaald. Ook op m’n werk moest ik wel vertellen dat ik zwanger was, want ik kan ook moeilijk zeggen dat ik een blindedarmoperatie hebt gehad… Vond ik. We zijn er naar iedereen heel open over geweest. Hier hebben we geen seconde spijt van gehad. We hebben heel veel steun gehad aan al onze vrienden, familie én collega’s en zijn er toen ook achter gekomen dat we niet de enige zijn die een verhaal hebben… Naast alle steun en schouders zijn er helaas ook die goedbedoelde opmerkingen die je na zo’n heftige ervaring even niet wilt horen:

“Je weet in ieder geval dat je zwanger kan worden.”
Ja. Kón. Vóórdat ze in m’n buik gingen rommelen en er schade m’n eileider is ontstaan…

“Tja… Miskramen komen vaak voor…”
Ja, miskramen komen vaak voor, 1 op de 10 zwangerschappen eindigt in een miskraam. Maar 1. een buitenbaarmoederlijke zwangerschap is geen miskraam, en 2. hoeveel mensen ken je die een bbz hebben ervaren? Die kans is maar 1 op 100. Aan een miskraam overlijden vrouwen niet zomaar, aan een buitenbaarmoederlijke zwangerschap nog steeds wel (gelukkig niet vaak, maar het blijft levensbedreigend).

“Jullie tijd komt nog wel.”
Of niet.. De kans dat dit nog een keer gebeurd is nu 1 op 10…

“Er was vast iets mis met het vruchtje/kindje.”
Oh goh? Misschien wel niet… We zullen het nooit weten…

“Jullie zijn nog jong.”
Oh? Maar misschien vinden wij onszelf al oud… En we worden er in ieder geval niet jonger op…

“Gelukkig was je nog niet zo ver.”
Zwanger is zwanger. Dit was ons kindje, ook al was het nog maar zo pril en klein. Een hartje zien kloppen doet iets met iedereen…

Het is moeilijk en natuurlijk snappen we dat niet iedereen goed weet wat je moet zeggen als iemand je zo’n verhaal verteld. Wat ons erg heeft geholpen is een luisterend oor en een schouder. Ook nu het zwanger worden niet zo makkelijk gaat en we elke maand toch weer in angst zitten… Ernaar vragen mag best, graag zelfs. Erover zwijgen en ‘het goede nieuws’ afwachten, doet meer pijn…