We’ve got a plan! | 65

We’ve got a plan! | 65

Blog Zwanger worden

Even een blogje tussendoor hoor! Zoveel te schrijven… Meteen onderweg terug van de gynaecoloog/second opinion borrelde er bij mij een tijdlijntje m.b.t. het zwanger worden, een hoe-nu-verder-schema, een plan van aanpak op.

Dinsdag had ik een heel fijn gesprek met de acupuncturist. Zij bevestigde mijn ideeën en gevoel, ik bevestigde dat van haar. En zo kwamen we al snel op een diagnose. Dat was superfijn. Twee dagen later een fijn gesprek met de andere gynaecoloog, een tweede mening, een second opinion. En opeens vielen voor mij de puzzelstukjes. Niet dat we een oorzaak hebben ineens. Maar er is wel een plan.

Hét plan

Om mee te beginnen wil ik starten met acupunctuur. Met name met kruiden, zoals besproken. En acupunctuur wellicht als ondersteuning of ontspanning. Dit wil ik een half jaartje doen, het de tijd geven – tot aan de zomervakantie. En in de tussentijd blijven we spontaan proberen wanneer kan/mag. Daarnaast wil ik nog wat reguliere onderzoeken laten doen bij m’n eigen gynaecoloog: het cyclusonderzoek (temperatuur + hormonen/bloedwaarden) en een samenlevingstest (PCT). Als we dan toch bezig zijn kon dat er ook wel bij, vond deze gynaecoloog. Over een HSG (baarmoederfoto) denk ik nog even iets langer na, maar dat wil ik eventueel ook nog in die periode voor de zomervakantie doen. Dan op reis met z’n tweeën, gewoon 4-5 weken weg… Ontspannen, genieten, even helemaal weg. En DIK genieten van onze kinderloosheid 😀 Ter compensatie 😉 En als het dan nog niet is gelukt om zwanger te raken, dan wil ik in september gaan nadenken over IUI, met of zonder hormonen. Hoewel de gynaecologen beiden lichte stimulatie met injecties adviseren, ligt het toch aan de uitslagen van de onderzoeken of ik dat wel of niet wil…

Gek genoeg geeft dit tijdsverloop, dit ‘plan’ – wat nog 100x kan wijzigen – al zoveel rust. Ik ben blij dat we naar Voorburg zijn geweest. Ook al was het een pokkeneind weg! Best of both worlds! 😉

Retourtje ziekenhuis| 13

Retourtje ziekenhuis| 13

Blog Zwanger worden

retourtje-ziekenhuisVrijdag heeft F. in alle vroegte z’n zaad gedropt bij het ziekenhuis voor een ‘semen screening’ oftwel sperma onderzoek. Inmiddels is hij het potje gewend, dus hij is een echte pro 😉 Hij had de auto alvast klaar gezet en ijsvrij gemaakt, zodat hij geen tijd zou verliezen met krabben. Dat hij vervolgens achter een traag vooruit kruipende vrachtwagen zat, hielp niet echt mee aan het stressniveau 😉 Dinsdag krijgen we de uitslag pas. Onlogisch als je het mij vraagt, want dan zijn ze zéker allemaal al dood! 😛 We hadden verwacht dat die uitslag wel eerder zou komen, maar kennelijk doen ze er nog meer mee! We wachten het af!

Vandaag vroeg een collega, nadat we het dagelijkse lunchrondje hadden gelopen en het over kinderen ging, of ik dat niet moeilijk vond. Hij vroeg zich af “of het niet heel vervelend is voor [mij] is om over kinderen, baby’s en kinderwensen te praten?” Hij kon zich “voorstellen dat [ik] het niet kan aanhoren onderhand” (even voor de lezer: er zijn weer 4 baby’s in aantocht binnen het bedrijf). Maar uiteraard vind ik het alleen maar leuk. Ben nog steeds enorm fan van alles wat met zwangerschap en baby’s te maken heeft. Dat verandert niet. Ik vond het echt zo lief dat hij daar over na had gedacht! Wat een fijne collega’s heb ik toch. Mijn tweede familie 🙂

Ik zat er nog ben juist eerder bang dat vrienden, collega’s en familie het straks aan ons niet goed durven te vertellen als zij een kindje verwachten. Juist dán voel ik me er écht buiten staan. Dát gaat zeer doen. Als ze aan iedereen heel enthousiast op een leuke blije manier vertellen of aankondigen dat er een spruit in aantocht is, en tegen ons met lood in de schoenen. Dat zou ik echt verschrikkelijk vinden. Maar goed, zo ver is het nog niet! Af en toe mag ik het van mezelf best even moeilijk vinden dat het ons nog niet is gelukt… En in de tussentijd benadruk ik bij iedereen dat ik het alleen maar leuk vind! Wat dat is óók zo! 😀

 

 

6. Nieuw onderzoek

6. Nieuw onderzoek

Kinderwens

dokterHet is november 2007 en ik ben inmiddels niet meer zo overtuigd van de diagnose ‘v.ginisme’*. Want we zijn anderhalf jaar verder en de pijn is eigenlijk niet afgenomen met de tijd en het ‘oefenen’ 😉 Ik heb een vriend die me accepteert zoals ik ben, dus daar kan het naar mijn idee niet aan liggen. Dus ik stuur maar eens een mail naar iemand die zich bezig schijnt te houden met s.ksuologie*. In deze regio moeilijk te vinden.

Ze stuurt een vriendelijke mail terug, maar ze is geen s.ksuoloog. Ze wil wel kijken of ze me kan helpen, dus ik doe per mail mijn verhaal. Dat ik op mijn dertiende bijna flauwviel bij het indoen van een tampon en dat ik me kan herinneren dat er op mijn zesde of achtste (?) een keer wat slijm is afgenomen met een wattenstaafje waarvan ik me de pijn nog herinner.

Ik geef aan dat ik daarom het gevoel heb dat er een lichamelijke oorzaak achter mijn probleem zit en dat het niet (alleen) tussen mijn oren zit. Ze vraagt me nog wat en stelt voor kennis te maken met mevrouw S., s.ksuologe, bij een organisatie voor geestelijke gezondheidszorg. Daarbij kent ze een goede vrouwelijke huisarts in de regio die zeer zorgvuldig onderzoek doet bij dit soort problemen. Ze wil me in ieder geval heel graag helpen. En dat kan ik alleen maar waarderen. Ze overlegt met de s.ksuologe mevrouw S. en ik mag daar een keer langskomen. Ook mag ik naar die vrouwelijke huisarts voor lichamelijk onderzoek. Deze aanpak valt goed bij mij. Ik voel me serieus genomen. En ik krijg weer een goed gevoel, omdat ik er weer mee aan de slag ga… Motivatie en vertrouwen is weer een beetje terug! Hopen dat er wat positiefs uitkomt… 🙂 Continue reading

Vrouwen die bij hun eerste zwangerschap te maken krijgen met een BBZ hebben een verhoogd risico op meerdere buitenbaarmoederlijke zwangerschappen, en krijgen in hun leven minder kinderen. Dit is de conclusie van onderzoekers van de Universiteit van Kopenhagen. Hun onderzoek werd gepubliceerd in het vaktijdschrift Human Reproduction.

De onderzoekers bestudeerden de gegevens van 2.917 vrouwen die tussen 1977 en 1982 een buitenbaarmoedelijke (of ectopische) zwangerschap hadden gehad. De groep werd tot en met het jaar 2009 gevolgd. De cijfers werden vergeleken met de gegevens van vrouwen die een miskraam hadden gehad, vrouwen die een abortus hadden laten plegen en vrouwen die zonder complicaties waren bevallen. Ook was er een controlegroep van vrouwen die aan het begin van de studie nog niet zwanger waren geweest.

Volgens de onderzoekers is het risico op herhaling van de aandoening bij vrouwen die een ectopische zwangerschap hebben gehad 17,7 procent*. Normaal ligt dit risico rond de 1 procent.

Minder kinderen

Vrouwen die een buitenbaarmoederlijke zwangerschap hadden gehad, bevielen gedurende het 32 jaar durende onderzoek het minst vaak: 69 bevallingen per 100 vrouwen. Bij de vrouwen in de controlegroepen was het aantal bevallingen tot wel 1,8 keer hoger.

Bron: Healthylives.nl

 

* In Nederland wordt een herhalingskans van 1 op 10 (10%) gecommuniceerd; in andere landen zie je cijfers tussen 10 en 15%. En in Denenmarken dus 17,7%.