PLEEGZORG II – Inschrijven?

PLEEGZORG II – Inschrijven?

Blog Pleegzorg

Het vervolg… Pleegzorg heeft altijd m’n interesse gehad, dus waarom nog jaren actief aanmodderen terwijl we ook al een kindje dat het hard nodig heeft een kans kunnen geven? Waarom onze jonge actieve jaren ‘verspillen’? 😉

Maandag krijgen we het intakeformulier gemaild – hoop ik – en ben zo benieuwd wat er instaat en wat we allemaal in moeten vullen…! Daarna bellen ze binnen 14 dagen om het even helemaal door te spreken. Eén week later bellen ze dan of je de ‘training’ mag gaan doen. En dan pas begint het echt natuurlijk! Spannend!

Intussen heb ik mezelf helemaal verdiept in pleegzorg. Ik lees forums, blogs, de website van Pleegzorg Nederland uitgeplozen, etc. En we praten er ook veel over. Ook ouders weten ervan en het is fijn om erover te kunnen uitwisselen van gedachten!

Onze gedachten nu:
Wat betreft de leeftijd denken aan 0 – 4 jaar, in verband met onze omgeving. De oudste kindjes om ons heen zijn 4, worden in 2016 alweer 5 jaar! Zelf vind ik het niet erg om het te ‘stretchen’ tot 6 jaar, werk ook in het onderwijs, dus weet wat het inhoudt, maar denk dat dat voor manlief nog wel een beetje gek voelt.

Wij willen voor langdurige pleegzorg gaan, maar eventueel eerst starten met weekend/vakantiepleegzorg. Maar dat hangt af van het traject, hoe we daar op reageren en waarvoor wij geschikt worden bevonden door de organisatie. Ik werk 30-36 uur en mijn man is zzp’er en werkt overwegend thuis. Maar het moet ook niet zo zijn dat alles volledig op hem neer komt. Dus dat moeten we even goed doorspreken tijdens de training, ook met de matchers! 🙂

Maar niet op de zaken vooruit lopen, eerst dat intakegesprek maar eens afwachten!

7. Droomleeftijd

7. Droomleeftijd

Kinderwens

droomleeftijdIk zou mijn droomleeftijd van 25 net kunnen halen. Mijn moeder én oma waren allebei 25 toen ze moeder worden en dat leek mij ook een mooie leeftijd. Die eerste jaren was er natuurlijk geen vuiltje aan de lucht. Lekker aan het studeren en verder was kinderen nog een ver-van-ons-bed-show. Maar er kwam al snel een kink in de kabel. Op m’n tweeëntwintigste gingen we uit elkaar. Niet omdat we niet meer van elkaar hielden, maar omdat de relatie ons allebei geen goed deed. Moeilijke beslissing, maar absoluut het beste voor ons beiden.

Inmiddels 23 en een aantal maanden single toen een lichte paniek toesloeg. Want wáár vind ik nou een nieuwe vent? In deze provincie?! Daarbij was ik in de veronderstelling dat je iemand toch zeker al een half jaar moest kennen voordat je een serieuze relatie kon krijgen. Ik was altijd eerst vrienden met m’n vriendjes en kon me totáál niet voorstellen dat je een relatie zou beginnen met iemand die je eigenlijk nog helemaal niet kent. Zeker niet met de wetenschap dat ik op een dag toch moet vertellen dat een ‘standaard’ s.ksleven* er met mij niet inzit… Vooral dáár zag ik als een berg tegenop. Ik zag m’n toekomstbeeld al in duigen vallen…

Continue reading