Stoppen | 53

Stoppen | 53

Blog Zwanger worden

stoppen zwanger wordenDe afgelopen weken voelden we al dat er spanning zat. Spanning in onszelf, in ons allebei, maar ook spanning tussen ons. Daar zijn een heleboel rationele redenen voor: we hebben nog een huis te koop staan, waar de huurders in december uit gaan, waardoor we mogelijk met dubbele lasten komen te zitten. Met die spanning zat ik, want het is mijn huis. En F. heeft per 1 januari 2016 geen vaste inkomsten meer en moet heel hard aan z’n eigen bedrijf gaan trekken om daar een goed basisinkomen mee te verdienen. Dat is spannend. Voor ons spannend omdat onze financiële situatie volledig omgeslagen kan zijn per 1 januari. Daarom was ik ook zo gefrustreerd over het eigen risico verhaal. Die kosten had ik ook niet aan zien komen, terwijl ik het wel zo fanatiek in de gaten had gehouden. Kortom: spanning en frustratie. En ook al willen we dat niet, toch reageren we dat ook deels op elkaar af. Want we zijn beiden moe en prikkelbaar.

Ons

Op en duur merkte ik dat ik voelde dat ik ‘ons’ niet meer zo leuk vond. Ik vond alles wat we deden wel prima/leuk/goed, maar ‘ons’ vond ik niet meer zo gezellig. Ik vond het leuk om met vrienden iets samen te doen als ‘ons’, met z’n vieren of met meer, en dan vond ik F. ook hartstikke leuk. Maar met z’n tweeën ‘ons’ vond ik even niet zo fijn. We hebben toch niet meer zoveel te bespreken, want het gaat toch steeds over dezelfde (onzekere) onderwerpen: werk, huis/verkoop, kinderwens. En de laatste tijd voeding. Ook geen vakantie in zicht om naar uit te kijken of het daarover te hebben, de feestdagen zijn momenteel alleen maar confronterend en vanaf 1 januari is het gewoon een grote onzekere chaos. Komt vast wel goed, maar het maakt het er allemaal niet relaxter op! 😉 En zo kregen we ruzies over de domste dingen zoals een gebruikt metafoor in een gesprek. Of dat wel of niet klopte. Tja.. Dan gaat het de verkeerde kant op 😉 Dan is er meer aan de hand!

Het gesprek

Dus ben ik toch maar het gesprek aangegaan. Dat begon niet zo leuk en gezellig. En het was ook wel emotioneel. Maar diezelfde dag merkten we dat het heel erg op had gelucht. We merkten dat we allebei eigenlijk even helemaal geen zin meer hadden in kinderen. Of althans, in het bezig zijn met onze kinderwens. In de verplichte vrijpartijen. In het bijhouden van m’n cyclus. In de onzekerheid in de laatste paar dagen voor m’n verwachte menstruatie (het is allang niet meer 2 weken spannend gelukkig – maar vaak genoeg toch die laatste dagen alsnog). In het – onnodig? – slikken van (vitamine)supplementen en het bezoeken van alternatief therapeuten (zoals osteopaat, acupuncturist, etc.). In het uitsluiten van nog meer voedingscategorieen terwijl we al vrijwel helemaal “goed” eten (lees: “goed” zoals Rika Lukac beschrijft in InNESTeling). In het gekissebis heen en weer omdat we niet lekker in ons vel zitten…

De conclusie

Uiteindelijk kwamen we toch tot de conclusie dat we misschien een tijdje moeten stoppen met zwanger worden. Weer lol krijgen in intimiteit zonder dat daar meteen consequenties aan moeten hangen. Het verbaasde me dat F. er eigenlijk zelf ook mee kwam om even te stoppen. Hij gaf aan: als er dit jaar geen kindje komt, dan vind ik dat eigenlijk helemaal niet zo erg. Enerzijds schrok ik daarvan, want uhh.. waar zijn we dan mee bezig? Anderzijds luchtte het me ook op, want ik voel me toch ook wel verantwoordelijk voor onze kinderloosheid en het feit dat hij het nu even niet zo erg vind, haalt voor mij de druk er ook af. Hij is het ook beu en wil zich ook gewoon weer focussen op het opstarten van zijn eigen bedrijf, op ons, op alle leuke dingen in het leven. Het brengt ongemerkt toch veel spanning met zich mee maandelijks… Ook bij hem, ondanks dat het niet zijn lijf is. Kortom: we kiezen nu even voor ‘ons’..

Naast dit alles zijn er wat andere dingen op ons pad gekomen – waarover later meer in een andere post 😉 – en gaan we daar nu onze aandacht op richten.

We hebben de second opinion in Voorburg afgezegd en verschoven naar 2016. Niet alleen voor de kosten, maar ook voor onszelf. Nu even niet.

Dus we stoppen… Voorlopig. En dat lucht op.

Hoe steun je ’n vriendin? | 27

Hoe steun je ’n vriendin? | 27

Blog Steun & Verwerking Zwanger worden

Tips om een vriendin die héél graag moeder wordt te steunen

vrienden-steun-bbzNog steeds vind ik alles wat met baby’s en zwangerschap te maken heeft enorm leuk. En ik ben ook oprecht blij voor iedereen die een kindje verwacht. Ik vraag regelmatig om updates en ben oprecht geïnteresseerd in de voortgang van de babykamer, alle aankopen, de echo’s, de bezoekjes aan de verloskundige. Ik geef zelfs met heel veel plezier wekelijks lessen yoga aan een leuke groep zwangere dames. Maar niet elke kinderloze vrouw trekt dat… En ook ik heb natuurlijk wel eens een baalmomentje…

Ik merk zelf ook dat sommige mensen mij anders benaderen sinds ze weten dat ik een buitenbaarmoederlijke zwangerschap heb gehad en inmiddels alweer bijna een jaar bezig ben met zwanger raken. Maar onze kinderwens blijft onvervuld. Er zijn mensen waarbij ik het gevoel heb dat ze op eieren gaan lopen en niks meer durven te vertellen of vragen. En er is ook een groep die voor ons gevoel doet alsof het er niks is gebeurd. Het fijnst zou zijn als mensen bij twijfel gewoon even vragen hoe wij ons over al die babypraat voelen, in plaats voor ons te denken en ons niet meer te betrekken bij dat deel van hun leven. Dat is veel confronterender en een bevestiging dat we er niet bij horen. Bij de papa’s en mama’s…

We snappen dat het ook reuze moeilijk is om in te schatten wat wel en niet goed is om te doen. Daarom een blogpost met tips hoe je vriendinnen – of collega’s of zussen of buurvrouwen – die al heel lang een kindje willen maar niet krijgen kunt steunen.

P.S. Dit zijn niet alleen mijn/onze ervaringen, dus ken je ons en lees je m’n blog, vat het niet persoonlijk op! ♥ Of zie tip 4 😉

Tip 1: Luister naar haar verhaal en erken haar gevoelens

Zij wil (ook) héél graag een baby. Ook al krijst die van jou nachten door, jouw problemen ompraten naar de voordelen van kinderloosheid (“Jij kunt tenminste lekker doorslapen”) werkt niet. Ze wil je dan waarschijnlijk alleen maar een mep verkopen. Onderdruk de neiging om te gaan praten in termen van oplossen (“Neem anders een hond”) of wegwuiven (“Je bent nog zo jong”). Onderbreek haar verhaal ook vooral niet met de ervaringen van de nicht van de buurvrouw van je zus die na dertig jaar toch nog spontaan zwanger werd. Een luisterend oor en een simpel “Wat rot voor je” is echt voldoende 🙂

Tip 2: Gebruik NOOIT de woorden ‘loslaten’ of ‘komt goed’

Bijna niets is erger dan telkens te moeten horen dat je het ‘gewoon moet loslaten’ of verhalen te horen over mensen die echt pas een kindje kregen toen ze ‘loslieten’. Ten eerste: hoe moet ze dat doen dan, loslaten? En ten tweede: zo geef je haar de schuld van haar eigen kinderloosheid: ze is er gewoon te veel mee bezig. En roep nooit dat het ‘wel goed komt’. Tenzij je 100 procent zeker weet dat je waarzeggende capaciteiten hebt. Met zo’n opmerking neem je haar probleem niet serieus en ontneem je haar de ruimte om te praten over haar grootste angst: wat als het nou echt niet lukt?

Tip 4: Bij twijfel: vraag!

Ga NIET op eieren lopen, maar durf vragen te stellen als je ergens over twijfelt. Voorbeeld: ze kan het misschien soms best confronterend vinden om jouw babyfoto’s te krijgen, maar niets is erger dan ongevraagd als enige van al je vriendinnen ze juist niet te ontvangen. Vraag dus wat ze wil! En als ze zelf aangeeft dat ze die gezellig gezinsfoto’s even te confronterend vindt (of niet meteen op kraamvisite komt, of de verjaardag van je kindje liever overslaat), probeer dat dan ook echt te snappen. Of als dat niet mogelijk is, respecteer haar keuze dan wel. Zij vindt het ook niet leuk om die keuze te moeten maken.

Tip 5: Lees je in

Doe dit om haar te begrijpen, zodat je weet wat een buitenbaarmoederlijke zwangerschap inhoudt, of waar ‘bbz’ (of ‘IUI’, ‘IVF’ en ‘ICSI’) voor staat. Maar sla haar niet te pas en te onpas met tips over spontaan zwanger worden om de oren. Ze leest zelf hoogstwaarschijnlijk alles wat los en vast zit over zwanger raken en heeft al meer geprobeerd dan ze je ooit zal vertellen.

Tip 6: Laat merken dat je weet dat sommige dagen/weken/maanden lastig kunnen zijn

Bijvoorbeeld de ellendige ‘wachtweken’ (tussen eisprong en menstruatie in), of de uitgerekende datum van het kindje wat nooit geboren gaat worden. Of wanneer het een jaar geleden is dat het mis ging. Maar ook dagen als Moederdag. Of de hele maand december. Wanneer ze echt dacht dat vorig jaar de laatste kerst met z’n tweeën zou zijn, maar het toch wéér een kinderloos jaar is geworden. Stuur haar op zulke momenten eens een kaartje, een mailtje of een lief berichtje om te laten weten dat je aan haar denkt. Dat waardeert ze ongetwijfeld!

 Heb je zelf nog tips? Laat het hieronder weten!