Zoveel?! | 14

Zoveel?! | 14

Blog Zwanger worden

sperma screeningDinsdag zouden we de uitslag krijgen van de ‘semen screening’. Eigenlijk vonden we het al gek dat het zo lang moest duren, want tegen de tijd dat het dinsdag zou zijn, zou er niet meer zoveel van over zijn 😉 Maar goed, het weekend overleefd, leuke dingen gedaan, en maandag weer een drukke werkdag. En toen was het dinsdag. Om 12.00u nog niks gehoord, dus zelf maar even bellen naar de huisarts(assistente): “Nee, ik heb nog niks binnen”. Okee, vreemd. “Ik zal nog even inloggen in het ziekenhuis [of zoiets zei ze], misschien dat ik daar al wel iets zie staan”. F. wachtte braaf af. “Nee, hier staat ook nog niks in het systeem.” Argh.. We wachten nog maar een paar uur af. Om een uur of twee ’s middags gaat het toch kriebelen. Dus het ziekenhuis zelf maar gebeld. “Nee, over uitslagen mogen wij niks zeggen.” Kijk, ikzelf had haar op zo’n moment al door de telefoon willen trekken, want ik ben op zo’n moment niet zo’n geduldig typetje, maar manlief is wat rustiger in zulke situaties. Dus hij wacht maar gewoon weer af. Hij belt nog wel met de assistente van de huisarts, die er ook niks van snapt en zegt dat ze de huisarts er even achteraan laat gaan. Dinsdag geen uitslag dus. Schoonmoeder stuurt een bemoedigend berichtje: “het zijn er vast zoveel, dat ze nog aan het tellen zijn” 🙂

Woensdag duurde het wachten weer lang. Om 12.00 uur toch maar weer gebeld. Weer niks… Het rapport was nog niet binnen. Maar ze ging de huisarts er weer achteraan sturen. In de tussentijd kregen wij het idee dat er misschien tocht iets mis is. Waarom duurt het anders allemaal zo lang? Om 17:00 uur werd F. gebeld. De uitslag was goed. Hij had genoeg gezonde en fanatieke zwemmers! Pfieuw… Dát hadden ze toch wel even eerder kunnen zeggen? Maar wat bleek? Ze hadden, nadat F. z’n zwemmers goed op tijd had ingeleverd, eigenlijk te lang gewacht met testen, waardoor het percentage ‘dode zwemmers’ toch wel wat aan de hoge kant was. Maar ja, vroeg de huisarts zich hardop af, ligt dat aan het late testen of toch aan de kwaliteit van het zaad? Kortom, om het zekere voor het onzekere te nemen mag F. binnenkort nog 2 samples afgeven. Wordt weer racen! 😉

Naar de huisarts | 11

Naar de huisarts | 11

Blog Zwanger worden

uitwaaienVrijdagochtend naar de huisarts geweest om toch even te praten over onze kinderwens en het zwanger worden. Maar echt veel nieuws kwam daar niet uit. Want we zijn nog te jong om de medische molen in te stappen, ‘te kort’ bezig en ik ben al een keer zwanger geweest van de man waarmee ik nu ook graag een kindje wil. Om dat laatste moest ik wel een beetje lachen… We proved it once, we can do it again! Althans, in theorie 😉 Toen ik over m’n vaginistische klachten begon en dat aanmodderen om die reden echt geen optie is, kreeg ik toch een verwijzing voor de gynaecoloog. Ook om m’n onzekerheid misschien een beetje te verhelpen. En manlief mag volgende week z’n zaadjes in een potje gaan inleveren in het ziekenhuis. Mag niet ouder dan een uur zijn, dus dat wordt nog racen! *grijns*

Poeh, zwanger worden (na een buitenbaarmoederlijke zwangerschap) is geen feestje… Terwijl het dat eigenlijk wel zou moeten zijn! Baal ervan dat het allemaal zo moeizaam moet gaan! Maar dat zal heel herkenbaar zijn voor iedereen waarbij het langer duurt! 🙂

’s Middags lekker even naar het strand geweest met mam en de hond. Even uitwaaien en lekker lachen om de streken van dat gekke beest… Nodig! 🙂

Zet het door? | 10

Zet het door? | 10

Blog Zwanger worden

verdrietig niet zwangerNa drie dagen een beetje sukkelen, zet het vandaag dan toch door. Niet zwanger. Maar stiekem vertrouw ik ook dat niet meer, tot ik in week 5 een negatieve test in m’n handen heb. Standaard procedure sinds juni 2014. Dus de komende dagen zijn minder, maar toch nog steeds een beetje spannend.

We laten toch een traantje allebei. Want deze maand was zo perfect: zonder potjes en spuitjes, gewoon omdat we het fijn hadden samen en het kon. Perfecte timing. En zelfs dan lukt het nog niet… We bespreken het samen en zijn het met elkaar eens dat een bezoek aan de gynaecoloog voor mij en een bezoek aan de huisarts voor F. een goed idee is. We zijn in dubio. Aan de ene kant geen zin in ‘het gedoe’ en we hoeven echt niet meteen de medische molen in. Aan de andere kant willen we ook graag weten waar we aan toe zijn (en ik wil ook graag weten of we niet voor niks bezig zijn). Ik bel naar het ziekenhuis om een afspraak te maken. “Heeft u een verwijzing van de huisarts?”, vraagt de dame aan de telefoon. Argh… En vervolgens blijkt dat mijn gynaecoloog met de noorderzon vertrokken is. Maar erg rouwig ben ik er niet om, want het was niet bepaald de meest warme en begripvolle gynaecoloog die je je kunt voorstellen *grijns* Ik hang een beetje pissig op, want ik vind het superirritant dat ik weer eerst langs de huisarts moet. Gelukkig heeft F. al een afspraak staan, dus vrijdag ga ik ook maar mee.

3. De diagnose

3. De diagnose

Kinderwens

huisarts diagnoseHet is maart 2006 inmiddels. Ik zit in de wachtkamer bij de huisarts. Ik had om een vrouw gevraagd, en toevallig was de huisarts in opleiding een vrouw. Dat kwam goed uit. Ik was nog nooit voor ‘zoiets’ naar een arts geweest, dus met klamme handjes zat ik te wachten tot ik binnen werd geroepen. Van tevoren had ik mezelf al suf gegoogeld naar een mogelijke oorzaak van mijn probleem en die ook gevonden: v.ginisme*. Een héél oncharmante term voor iets nog oncharmanters: “het onvrijwillig samentrekken van de spieren rondom de v.g.na* waardoor het (bijna) onmogelijk wordt om geslachtsgemeenschap te hebben”. Feest!

Maar goed.. De huisarts in opleiding was heel vriendelijk. Ik vertelde mijn verhaal en mocht daarna op de behandeltafel gaan liggen voor onderzoek. En inderdaad: v.ginisme. Eigenlijk vond ik dat ze die conclusie wel heel snel trok. Ik opper zelf een mogelijke diagnose, ze voelt even en ja, dat is het. Op naar de fysio-/bekkenbodemtherapeut… Met dat verhaal ging ik naar huis en mailde mijn vriendje:

Ben dus naar de dokter geweest. Hoera! V.ginisme geconstateerd. Althans… Ze heeft niet meer geconstateerd dan ikzelf met behulp van jou en internet heb gedaan, dus useless… Behalve dat ze me doorverwezen heeft naar de fysiotherapeut. Negen keer… 😐 Hopen dat dat wat op gaat leveren.

* De reden dat ik dit zo schrijf, is omdat er vanuit verschillende ‘vreemde’ websites wordt doorgelinkt. Google stelt dit niet op prijs en rankt deze website lager. Vandaar…! 😉