Google & ik | 15

Google & ik | 15

Blog Zwanger worden

googlenGoogle en ik zijn al jaren hele goede vrienden. Momenteel kan ik onze relatie beter omschrijven als haat-liefdeverhouding. Want oh wat ben ik blij dat het bestaat en dat ik gewoon m’n zorgen in het zoekschermpje kan intikken en dat er dan binnen een paar seconden antwoorden zijn. Maar oh wat is het eigenlijk frustrerend om bakken informatie over je uitgestort te krijgen. En iedereen zegt wat anders, iedereen voelt wat anders. En alle symptomen van een aankomende menstruatie lijken ENORM op die van een prille zwangerschap… Zo frustrerend!

Ik heb vandaag echt een enorme baaldag. Maandag had ik een positieve ovulatietest en vruchtbaar slijm – sorry voor de details, maar als je deze blog volgt, zit je waarschijnlijk in een vergelijkbaar schuitje ;). Kortom: we hebben ons best weer gedaan. Gisterenavond, zo’n 72 uur later, ineens spontaan een paar grote druppels bloed… Ovulatiebloeding lijkt me niet logisch… Beetje laat. En voor een innesteling is het véél te vroeg (volgens Google ;)). Ik schrok me even helemaal rot. En de timing was ook echt feestelijk – not! Net voor m’n yogales. Lekker een gestresste yogadocent 😛 Gelukkig kon ik dat bij het zien van m’n vertrouwde yogi’s snel loslaten en werd ik ook rustig van m’n eigen les 😉 Pfiew! Gevalletje #lovemyjob

Na drie rondjes googelen en beredeneren zonder geruststellend antwoord toch in ‘paniek’ de verloskundige van ‘toen’ gebeld… Maar ik schaam me inmiddels rot.

Ik besef nu dat ik die buitenbaarmoederlijke zwangerschap nog niet eens het ergste vind, maar met wat het met me heeft gedaan. Ik vind mezelf helemaal niet leuk meer… Alle onbevangenheid is weg en onzekerheid is er voor terug gekomen. Het verwachtingsvolle heeft plaats gemaakt voor iets angstigs… De gezonde spanning in de wachtweken, is inmiddels een ontembare stress.

En mijn relatie met Google is inmiddels als een verslavende liefdesrelatie met een man, waarvan je weet dat hij echt niet goed voor je is, maar die je toch elke keer weer opzoekt…

Tijdbom? | 6

Tijdbom? | 6

Blog Zwanger worden

tijdbomDit zijn altijd de spannendste dagen. Ik voel elk steekje. Links – rechts – links – links.. Hmm.. Vaker links. Dat is ‘de verkeerde kant’… Zou het weer mis zijn? Of zijn het dezelfde steken als vorige maand en is m’n baarmoederwand alweer langzaam aan het loslaten? Alsjeblieft.. Blijf zitten! Gek word je ervan! De tijd kruipt voorbij. Nog zeker een dikke week wachten!

Als ik op m’n werk de trap op ren, voel ik m’n borsten. Nu weet ik dat ik behoorlijk forse metgezellen heb, dus dat is niet zo heel moeilijk. Maar ik voel dat ze gevoelig zijn. Toch weer een minisprankje hoop. Meteen daar achteraan denk ik: tja, dat was vorige maand ook…

Omdat ik geen normale zwangerschap heb gehad, weet ik niet hoe het voelt om (pril) zwanger te zijn. Dat maakt onzeker. En aan de andere kant heb ik ook een vrij uitzonderlijke buitenbaarmoederlijke zwangerschap gehad, dus ik weet ook niet hoe het voelt om dat te hebben. Kortom: ik weet niks! Behalve dat de kans op herhaling nu 1 op 10 of zelfs 1 of 8 is. En die twee dingen samen maken me enorm onzeker. Elke maand, twee – nee drie – weken lang. Want ook de week nadat ik ongesteld ben geworden, is nog spannend in mijn geval. Want ‘de vorige keer’ was ik – dacht ik – ook gewoon ongesteld geworden. Ik test trouw elke maand in ‘week 5’ toch maar een keer, just to be sure!

Wil niet nog eens een tikkend tijdbommetje zijn….

Zwangerschapstest | 3

Zwangerschapstest | 3

Blog Zwanger worden

zwangerschapstestElk pijntje, steekje of krampje voel ik. Vandaag steken links… Ik kan er niks aan doen, maar toch denk ik meteen: zou ik dan toch zwanger zijn? Is het weer mis? Hoe overduidelijk ongesteld ik ook ben geweest deze maand, ik vertrouw het voor geen meter. Ergens zegt een stemmetje: doe dan toch maar weer een zwangerschapstest. Terwijl ik met mezelf had afgesproken dat ik het niet meer zou doen als ik gewoon een duidelijke onmiskenbare menstruatie heb gehad.

Argh, die verrekte hoop ook… Of is het eigenlijk angst voor herhaling?

Vandaag denk ik aan de mensen die na de BBZ zeiden: “Je weet in ieder geval dat je zwanger kan worden.” Ik vond die opmerking toen al twijfelachtig, want zo zeker was ik daar zelf niet van, maar wetende dat het goed bedoeld was, vond ik het niet zo erg. Maar nu we bijna 3 seizoenen verder zijn en ik nog steeds niet zwanger ben en elke maand weer in spanning zit, denk ik er aan terug en bedenk ik me dat het echt totáál geen handige opmerking was. Meer van die opmerkingen die je liever niet hoort vind je in een deze post.

Pap, mam, zusje en F. halen me over om toch een zwangerschapstest te doen. Want, zo zeggen ze: “Wat maakt dat nou uit joh, als jij daar nou rustiger van wordt? Lekker doen!” Als ik zeg: “Ja, maar die dingen kosten toch ook veel en ik weet toch wel dat het negatief is…” vissen ze bankbiljetten uit hun broekzak die ze me toesteken: “Hier! Doe het nou maar gewoon!” is de boodschap.

Dus de volgende ochtend toch maar een test. Maar helaas geen bijzonder verjaardagscadeautje voor F. en zeker ook geen verrassing voor mij: sneeuwwit…

Toon Hermans - Angstde angst is laf, ik kan het weten
ik kwam hem tegen, menig maal
ik zag zijn schim in de coulissen
ik zag hem zitten in de zaal.

de angst is laf – hij komt jouw kant op
als hij weet dat je hem knijpt
maar hij neemt akuut de benen
als je ‘m bij zijn lurven grijpt.

– Toon Hermans