PLEEGZORG IV – Intake

PLEEGZORG IV – Intake

Blog Pleegzorg

Telefonische intake voor pleegzorg gehad! Niet 45 minuten, maar 1:15u! Was leuk/interessant gesprek 🙂 Prettige man. Ook pleegouder (sinds jaren ’90 al) en nu trainer. We kenden wat dezelfde mensen en dat is altijd leuk…!

Hij vroeg inderdaad, zoals verwacht, naar onze kinderwens, maar hij herkende zich ook wel in ons antwoord. Niet de medische molen in willen. Er zijn genoeg kinderen die een veilig thuis nodig hebben.

Adoptie?

Ook vroeg hij door of we dan niet geïnteresseerd zijn in adoptie. Want er zijn veel ouders die eigenlijk vanuit een adoptiewens naar pleegzorg uitwijken omwille van bijv. de wachttijden of hoge kosten. Maar de enige vorm van adoptie die ons op dit moment trekt – ik sluit niks uit – is open adoptie, waarin de biologische ouders bekend zijn, waar je ook contact mee kunt hebben, soms veel (Skype/brieven/e-mails), soms weinig. Want die roots, die identiteit, die wortels, die herkenning zijn voor een kind zo belangrijk. En met een gesloten adoptie is het niet mogelijk om contact te houden met de biologische ouders. Hij gaf aan dat hij hier nog nooit eerder van gehoord had en zijn collega ook niet (we hadden het in het formulier namelijk ook al even genoemd). Maar hij vond het mooi dat we zoveel waarde hechten aan de biologische ouders. In pleegzorg is dat ook erg belangrijk.

Ja/nee?

We hebben wel het gevoel dat we de training mogen gaan doen, door het gesprek en door hoe hij het gesprek afrondde. Maar de intaker beslist nooit alleen, hij moet het overleggen met een collega n.a.v. onze antwoorden op de vragen die ze nog hadden bedacht op basis van ons intakeformulier. Ze vonden het leuk dat wij het intakeformulier al herleidbaar los van elkaar in hadden gevuld. Zo kregen ze al een beter idee van wie/wat/hoe/waarom per persoon! Leuk compliment vonden wij 🙂

Hij gaat het morgen bespreken als het lukt, anders donderdag. En uiterlijk maandag horen we de uitslag. Spannend! Toch wel 😉
Minpuntje… Het voorbereidingsprogramma zit al goed vol, dus januari zal niet meer lukken verwacht hij. Maart waarschijnlijk wel. We gaan het horen…!

Overigens hadden ze het erg druk met intakes. Toch n.a.v. de campagne. Dus die is goed aangeslagen! Goed nieuws!

Hello Goodbye | 54

Hello Goodbye | 54

Blog In het nieuws Zwanger worden

Kijk je wel eens Hello Goodbye? Ik ben verslaafd aan Uitzending Gemist en kijk op een rustige dag lekker veel tv-programma’s terug op de achtergrond. Terwijl ik kook, terwijl ik de was ophang, terwijl ik het bed verschoon, terwijl ik zit te dichten voor Sinterklaas, etc. Heerlijk vind ik dat! Guilty pleasure! *bloos*

marloes-ralph-hello-goodbyeIn deze aflevering, van 3 december, ging het over een leuk stel dat terugkwam met hun (tweede) geadopteerde zoontje. Mooi verhaal! Bijzonder portret 🙂

Gek genoeg had ik een vreemd gevoel van herkenning in m’n lijf. Geen idee waarom, want ik ken deze mensen niet en het is ook niet zo dat we op dit moment (al) interesse in adoptie hebben – wel in pleegzorg, maar daarover later meer – en we zijn ook de medische molen niet in geweest, waardoor ik herkenning had kunnen voelen.

Toen ik ging googelen, kwam ik al snel op hun blog uit. En daar las ik de eerste post met hun verhaal:
In 2009 was Marloes voor het eerst zwanger, helaas was die zwangerschap buitenbaarmoederlijk. Na twee operaties en nog een periode van proberen zwanger te worden, begonnen we in oktober 2010 met de eerste IVF poging. Wel hadden we inmiddels besloten ons aan te melden bij de Stichting Adoptievoorzieningen, omdat we met de gedachte speelden sowieso een kindje te adopteren (ook als we een biologisch kindje zouden krijgen).

Ik heb dit gek genoeg al vaker gehad. Alsof ik ze eruit pik… Blijft vreemd! En heftig… Grijpt me altijd weer aan.

Na het lezen van hun blog, had ik eigenlijk heb ik wel 100 vragen voor haar… Een kleine greep 😉

  1. Hoe heb je jouw bbz ervaren? Hoe kwam je erachter?
  2. Heb je ook een laparoscopie gehad? Heb je beide eileiders nog?
  3. Ik las op je blog ‘na twee operaties…’? Was er iets achtergebleven? Een tweede laparoscopie? Heftig!
  4. Hoe lang heeft het geduurd voordat jullie weer opnieuw gingen proberen?
  5. Hoe lang hebben je nog geprobeerd spontaan zwanger te worden voordat jullie de medische molen in gingen?
  6. Hadden jullie een indicatie voor de MM, was het een gedwongen keuze of was het een eigen keuze?
  7. Je bent nog een keer spontaan zwanger geraakt. Was dit na de behandelingen of tussen de behandelingen door?
  8. Jullie hebben uiteindelijk besloten te stoppen met de MM en helemaal voor adoptie te gaan. Ben zo benieuwd hoe de keuze voor stoppen is ontstaan.. Noodgedwongen of eigen keuze? Te zwaar? Lichamelijk en mentaal? Kan ik me ook voorstellen! Ook de bbz en miskramen… Heel pittig!
  9. Staan jullie nog open voor een biologisch kindje, mocht het spontaan gebeuren of is dat geen mogelijkheid meer?

Ik merkte – eigenlijk een beetje gek als je iemand niet kent – dat ik heel veel behoefte had aan haar ervaringsverhaal. Het verhaal van vóór de adoptie… Van haar bbz en alles wat daarna kwam… Of juist NIET kwam eigenlijk… Ik realiseerde me door mijn onverwachte behoefte, dat het daarom zo belangrijk is om te blijven delen met elkaar! Al help je maar één iemand met jouw verhaal… ♥

 

Bron foto: eenkindjevanver.blogspot.nl