TROTS – 100 leden!

TROTS – 100 leden!

Blog Zwanger worden

Twee jaar geleden startte ik deze blog en de bijhorende lotgenoten Facebookgroep Buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Want een Amerikaanse/Engelstalige supportgroep was er al wel op Facebook, maar ik mistte een Nederlandse variant. Er waren alleen Nederlandse groepen met betrekking tot miskramen en zelf voelde ik me daar niet thuis. Een buitenbaarmoederlijke zwangerschap ik tenslotte toch echt wat anders. Ook al kan het verlies om de verloren zwangerschap vergelijkbaar voelen, er zitten toch andere componenten aan, namelijk de levensbedreigende situatie waarin sommigen zich bevonden, de operatie of chemokuur (MTX), het herstel, de angst, de grote kans op herhaling…

Dus ik besloot hem zelf te starten! Van twee leden, waarvan ik zelf een was, groeide de groep gestaag door naar tientallen leden.

Inmiddels zijn er 100 leden en daar ben ik best trots op! Want hoewel ik zelf niet meer zo actief ben binnen de groep, zie ik dat veel vrouwen steun aan elkaar hebben in de verwerking, maar ook in het proces van zwanger worden na een bbz, ik zie ze hun twijfels en angsten delen met elkaar en elkaar vragen stellen. Mooi om te zien en mooi om de initiator van te zijn geweest!

Buiten Verwachting | 81

Buiten Verwachting | 81

Blog Zwanger worden

Alles gaat hier ‘buiten verwachting’… Dat blijkt maar weer! Wij verwachten namelijk niet één kindje, maar twee! :O Een tweeling! Beating the odds again… Voor een buitenbaarmoederlijke zwangerschap was de kans 1 op 100, een spontane/natuurlijke tweeling op de wereld zetten is een kans van 1 op 80.. Pak ze wel allemaal lekker mee! 😉

Eerste echo

De eerste echo, de ‘zit-het-goed-echo’ hadden we met 5w5d. De gynaecoloog was een waarneemster, en ik had het gevoel dat ze ons verhaal niet echt had gelezen. Want ze vond dat ik nogal vroeg kwam.. Ja, hehe… Dat mag/moet ook als je een bbz hebt gehad! Ook uit de echo bleek dat, want wij waren alleen maar bezig met: zit het goed, zit het goed, zit het goed?! Ook letterlijk vier keer gevraagd. Maar zij reageerde steeds met een droge ‘ja’ en ging dan weer verder met inspecteren, waardoor we niet overtuigd raakten. Dat het er twee waren was wel even uh.. raar.. maar daarom was de vraag alleen maar relevanter: zitten ZE goed? Allebei? Echt?

Maar wat bleek: mevrouw de gynaecoloog was op zoek naar de ‘embryo pool’ (ik heb me rot gegoogled, maar ze bedoelde ‘fetal pole’ en een Nederlandse variant heb ik nog niet gevonden – ter info: het was een Vlaamse). Dus vandaar de lauwe reacties. Maar wij hadden helemaal niet verwacht meer te zien dan een vruchtzakje, laat staan twee! Laat staan al embryootjes of hartjes of wat dan ook.. Nee hoor, wij zijn tevreden met dit resultaat! 😉 En kennelijk doen allebei m’n eileiders het nog, want het lijkt erop dat er twee eitjes zijn gekomen, van allebei de kanten één.. Wat een geruststelling! 😀

Tweede echo

Met 7 weken mochten we weer voor een echo komen om te kijken of er ook kloppende hartjes te vinden waren. En of er daadwerkelijk twee kindjes komen. Want de kans op een ‘vanishing twin’ is erg groot de eerste 8 weken. Komt enorm veel voor, maar meestal weet je dat niet omdat je doorgaans niet zo’n vroege echo hebt! Deze (weer een andere) gyn had dan weer niet door dat we dat vooral wilden weten: zijn het er nog twee? Want die ging uitgebreid no. 1 op zitten meten en naar het kloppende hartje (pixeltje) zitten kijken. Prima natuurlijk, maar bij ons brandde de vraag: is er nog één?! 😉 Haha! En ja hoor, achter no. 1 lag no. 2 verstopt. Beide hartfrequenties gelijk, en allebei even groot.. uhh.. klein! Goed teken!

Met 11 weken weer een echo… En helaas einde verhaal bij de verloskundige, waar ik al die jaren zo naar uit had gekeken 🙁 Want ik moet nu op controle bij de gyn en klinisch verloskundigen…

Einde blog

We gaan er vanaf nu vanuit dat er gewoon twee kindjes ons komen vergezellen over een maandje of wat. En dat betekent ook een einde aan de blog ‘Als zwanger worden (na een bbz) niet lukt’. Want het is tenslotte ‘gelukt’.

Dit was dan ook de laatste post! Maar als er vragen zijn over m’n zoektocht, bbz, of wat dan ook, of misschien wil je jouw verhaal wel delen? Voel je vrij contact op te nemen via het contactformulier! 🙂

Liefs!

Wakker | 80

Wakker | 80

Blog Zwanger worden

De nacht na de test heb niet zo goed geslapen.. Om 23:00 uur sliep ik, maar om 2:30 uur was ik al weer klaarwakker. Tot 6:30 uur! Dat minuscule boontje heeft niet zo’n goede invloed op m’n slaapgewoonten 😉 Gelukkig was het zondag en kon ik uitslapen. Tot 8:30 uur welteverstaan, niet enorm lang geslapen meer dus 😉 Maar het is voor het goede doel!

Ook de tweede nacht is er van slapen niet veel terecht gekomen. Werd om 04:30 uur wakker en toch nog maar een keer getest.. Geen goedkope meer in huis (want in 1x raak na de kruiden hadden we ook niet direct aan zien komen, we wilden het een half jaar geven!), dus het was een digitale. De woorden ‘zwanger’ verschenen al snel… Daarna ‘1-2 weken’, wat betekent dat ik geteld vanaf de laatste dag van m’n menstruatie 3-4 weken zwanger ben. Dat klopt! Maar fijn om toch weer even bevestiging te krijgen. Want verder merk ik nog helemaal niks van de aanwezigheid van een kindje-in-de-maak. Ik hoop dat dat snel komt! Dat geeft toch wat meer vertrouwen! We moeten namelijk nog even wachten tot we met eigen ogen kunnen zien of ‘boontje’ de juiste plek heeft gevonden dit keer. Op de één of andere manier heb ik daar erg veel vertrouwen in dit keer. Vraag me niet waarom… Just is! Na de positieve test weer maar vijf uurtjes geslapen, maar moest wel aan het werk…! Het was aardig vol te houden! Wel bizar om te weten dat je eigenlijk met z’n tweetjes voor de klas staat 😉

Dinsdag toch alvast aan mijn ouders verteld, want we wilden ook niet herhaling van de situatie van 2 jaar geleden. Opbellen: ik ben zwanger, maar het moet worden weggehaald, want het zit verkeerd. We wilden ze dan op z’n minst 1,5 week mee laten genieten van het blije nieuws! En blij dat ze waren! Ze straalden helemaal, superleuk! <3

Nu nog even samen in spanning afwachten tot de eerste echo (met 5,5 week)!

 

 

Test | 79

Test | 79

Blog Zwanger worden

Het is 11 dagen na m’n eisprong, zo ongeveer. Getemperatuurd, dus vrij zeker dat het op dag 19 of 20 is geweest. Ik besluit spontaan een test te doen… Eigenlijk 3 dagen te vroeg natuurlijk, tegen beter weten in 😉 Maar ach, why not?! Manlief is beneden en ik ben boven in de badkamer. Al na een minuut, of twee, zag ik een streepje opdoemen. Hart klopt in m’n keel… Wauw! Verbaasd, maar ook blij en ook ergens was ik niet verrast. Want 6 dagen na de eisprong vielen me de bultjes rond m’n tepels (klieren van Montgomery) ineens op. Heel gek, want ik heb ze toch al langer dan vandaag 😉 Dat was achteraf gezien voor mij het eerste teken. Op dag 8 en 10 een beetje roze afscheiding, wat me ook het gevoel gaf dat het deze maand wel eens raak kon zijn.

Omdat manlief over tien minuten werd opgehaald, moest ik heeel snel handelen en heb ik een cadeautasje gevonden in een la. Maar zo’n klein dingetje in zo’n groot tasje vond ik ook zo stom. Dus ik zoeken.. In een goodie bag van een zwangerschapsbeurs (voor de zwangerschapsyoga die geef) vond ik een pak babydoekjes die precies in het tasje paste. De test onderin. Ik vol adrenaline en spanning naar beneden en gaf het hem gauw. Hij pakte de doekjes uit ’t tasje en zei: bedankt! Fijn voor m’n billen! (met een licht sarcastische ondertoon uiteraard). Ik zei met een tril in m’n stem: maar er zit nog meer in. Z’n gezicht sprak boekdelen. Wat keek hij geschokt en verrast! Even later kwamen er toch een paar tranen en een knuffel. Ik ook tranen inmiddels natuurlijk en een trillend lijf van de spanning/ontlading. Poeh, na twee jaar raak! En zo spannend!

To be continued!

Menstruatie | 78

Menstruatie | 78

Blog Zwanger worden

Naast het feit dat ik zo bezig ben met m’n cyclus om zwanger te worden, vind ik het ook gewoon interessant. Er heerst zo’n taboe op praten over het vrouwelijk geslacht, menstruatie en andere ongemakken ‘down under’, maar ook op de ‘gezelligere dingen’ 😉 Maar toch wil ik het even hebben over menstrueren. Of beter gezegd over maandverband en andere middelen om je maandelijkse periode te veraangenamen.

Sinds een tijd gebruik ik wasbaar maandverband. Klik nou niet meteen weg, want het valt echt wel mee! Naast de bekende voordelen: beter voor milieu en dat van je ‘vajayjay’, zit het ook nog eens SUPERCOMFORTABEL. I swear! Ik heb wel bewust de zwarte variant besteld (proefpakket met 1 inlegkruisje, een nachtverband en 2 normaal + 2 extra inlegkruisjes), want dat vond ik zelf wel prettiger 😉 Ik vind het nadeel, het spoelen en wassen, niet eens een nadeel. Geen moeite! Gewoon spoelen in koud (!) water en dan mee met de rest in de was. Niet echt extra werk te noemen, als je het mij vraagt. Echt, ik raad het iedereen aan.

Nu moet ik er wel bij zeggen dat m’n menstruatie niet heel zwaar is. Ik ben vrij licht ongesteld. Maar op een onverwachts zwaardere dag, of wanneer het handiger uitkomt, gebruik ik tegenwoordig de tampons van Yoni (+ wasbaar inlegkruisje), biologisch en zonder chemische troep wat ‘daar’ niet hoort. Ik wil ook supergraag een keer een menstruatiecup uitproberen, hoor daar zoveel goede verhalen over! Maar het ziet er zo groot uit 😉 Heb er toch maar één besteld, degene die ik op het oog had was heel erg in de aanbieding, dus MOET het wel proberen, geen excuses meer 😛 Wat een stunt zou het zijn als ik ‘m niet kan proberen omdat ik ‘m voorlopig niet nodig heb! 😀 Nog ff wachten… Geduld is een schone zaak!

Roze| 77

Roze| 77

Blog Zwanger worden

Ik schreef al dat het een verwarrende maand is… Wat temperatuur betreft. Maar er is meer..!

Want nu dus arghh.. Een beetje roze afscheiding.. En de timing is verwarrend perfect… Want op deze dag kan het dus heel goed twee dingen zijn:

  1. Vooraankondiging menstruatie
  2. Innesteling

Hoe dat zo? Nou… Ik zit nu op dag 28, waarschijnlijk 8 of 9 dpo, want mijn eisprong was op dag 20 volgens Fertility Friend, ik denk op dag 19.. Gemiddeld vind de innesteling plaats op 9 dpo, maar gewoonlijk tussen 6 en 12 dpo. Dus innesteling zou goed kunnen. (JEE!) Andere theorie: toch braaf ongesteld, nette cyclus van zo’n 29/30 dagen, met (te) korte luteale fase. Luteale fase (LF) is de tijd tussen eisprong en menstruatie. Die is eigenlijk altijd 14 dagen (mag je van uit gaan), maar alles tussen 10 en 16 dagen is okee en komt vaak voor.  Acht dagen is wel echt aan de korte kant. Zeker als je dat vaker hebt, kan zwanger worden wellicht om die reden wat moeilijker gaan. Maar ik heb dat al een hele tijd niet meer, een korte LF. Wel een tijdje gehad na de bbz.

Kortom: whaaaaa! 😉 En dus maar weer aan de yoga! 😛 Hahaha!

PLEEGZORG XIII | Casus

PLEEGZORG XIII | Casus

Blog Pleegzorg

Ai.. Het tweede deel huiswerk is binnen! Pittig! Hoe ga je met verliezen om? Welke verliezen heb je ervaren, wanneer en hoe ging je ermee om? En hoe uitte je emoties als kind? En nu, als volwassene?

Daarnaast een boel casussen van mogelijke kinderen die je in huis zou kunnen krijgen. En dat is heftig. Seksueel misbruikte kleuters, verwaarloosde pubers, baby’s die elk contact afwijzen, zwaar angstige of mishandelde kinderen, etc. Dit weet je allemaal voordat je aan het traject begint, maar zo zwart op wit, is het best heftig. Je moet vragen beantwoorden als:

  • Wat maakt dit kind in je los? Wat voel je bij dit kind?
  • Hoe zou je het vinden om dit kind in huis te hebben?
  • Hoe kun je er als pleegouder voor zorgen dat het contact met de ouders hersteld wordt?
  • Hoe zou je met dit kind omgaan?
  • Etc.

MOEILIJK! Want elk kind raakt je, wekt medelijden op… Want je gunt geen enkel kind zo’n jeugd. Maar je kunt ook niet elk kind een thuis bieden natuurlijk… Het moet wel in je gezin passen om succesvol te zijn. En een succesvolle plaatsing is superbelangrijk voor het kind! Dus je moet er goed over nadenken wat je zelf aan denkt te kunnen.

En we moeten ook allebei een referent vragen om wat vragen over ons te beantwoorden. Of we zouden voldoen aan de zes criteria voor pleegzorg. En wat onze aandachtspunten zijn. We hebben onze ouders gevraagd. Gelukkig krijgen we het zelf vooraf ook te zien. Zodat er geen ruzie kan ontstaan 😉 Zo zeiden de trainers het althans!

Deze keer is manlief al helemaal klaar en vind ik het wat moeilijker… Lastig hoor!

Load more

No more posts to load.

9. Vader gevonden!

9. Vader gevonden!

Kinderwens

knuffelInmiddels zijn we ruim een half jaar getrouwd (mei 2014) en eigenlijk gaat het met ‘mijn probleem’ de laatste tijd ook erg goed – kennelijk spelen vertrouwen én tijd toch een grote rol in mijn verhaal. We hebben het al véél over onze kinderwens gehad, dus op een ‘gezellige’ avond (ja, ook toen ging het best wel goed ;)) besluiten we spontaan ‘het risico te nemen’. Twee weken later word ik gewoon ongesteld, maar de teleurstelling is niet heel groot. Want hoe groot is de kans dat het in één keer raak is? Toch vertrouwde ik het niet…

En hoe dát verder gaat is te lezen in ‘Mijn verhaal‘…

 

8. Vader gezocht

8. Vader gezocht

Kinderwens

Terug verhuisd naar Zeeland, ‘al’ 23 en geen oog op een man in de nabije toekomst… Met andere woorden: ik had haast! Hoewel ik nog jong was en ik volgens mijn familie en vrienden nog zeeën van tijd had, voelde het voor mij anders. Want ik wist ook: bij mij zal het misschien we niet makkelijk gaan (zie blogs ‘Kinderwens’). Ik zag die leeftijd tot mijn grote frustratie steeds maar verder naar achteren schuiven. Af en toe rekende ik ook uit wat voor mij nog ‘haalbaar’ was en wat niet. En zo werd 25 langzaam 26, 26 werd 27 en 27 werd 28…

Maar al snel was daar een hele leuke jongen: F. Ik ontmoette hem in de boekhandel waar ik ging werken tijdens mijn afstuderen. Tegen alle verwachtingen in was er maar één date (en een boel Facebookberichtjes) voor nodig om me toch in een nieuwe relatie te storten. In één keer raak 😉 Geen honderden vervelende, saaie en vooral ongemakkelijke dates. Jep, het hele datecircus is me lekker bespaard gebleven! Mijn doemscenario ging terug de kast in en een zaadje voor een nieuw toekomstplan was gepland… Vader gevonden! 😀

Kijk, dat ik moeder worden op mijn 25e niet meer ging halen was al wel duidelijk en had ik geaccepteerd. Het leven, ook het werkende leven, verliep toch minder ‘smooth’ dan vroeger gedacht. De crisis kwam om de hoek kijken en een baan was toch minder vanzelfsprekend. Maar met F. in m’n leven had ik al veel meer vertrouwen in de toekomst! En stiekem vond ik het heel fijn dat F. vier jaar ouder is dan ik, want dan was de kans groter dat we tegelijkertijd toe zouden zijn aan kinderen!

Op een strand in Australië (voorjaar 2013) ging hij ineens op z’n knieën en een paar maanden later, inmiddels 26, trouwden we. Helemaal happy! Misschien zou het dan toch nog goed komen 😉

7. Droomleeftijd

7. Droomleeftijd

Kinderwens

droomleeftijdIk zou mijn droomleeftijd van 25 net kunnen halen. Mijn moeder én oma waren allebei 25 toen ze moeder worden en dat leek mij ook een mooie leeftijd. Die eerste jaren was er natuurlijk geen vuiltje aan de lucht. Lekker aan het studeren en verder was kinderen nog een ver-van-ons-bed-show. Maar er kwam al snel een kink in de kabel. Op m’n tweeëntwintigste gingen we uit elkaar. Niet omdat we niet meer van elkaar hielden, maar omdat de relatie ons allebei geen goed deed. Moeilijke beslissing, maar absoluut het beste voor ons beiden.

Inmiddels 23 en een aantal maanden single toen een lichte paniek toesloeg. Want wáár vind ik nou een nieuwe vent? In deze provincie?! Daarbij was ik in de veronderstelling dat je iemand toch zeker al een half jaar moest kennen voordat je een serieuze relatie kon krijgen. Ik was altijd eerst vrienden met m’n vriendjes en kon me totáál niet voorstellen dat je een relatie zou beginnen met iemand die je eigenlijk nog helemaal niet kent. Zeker niet met de wetenschap dat ik op een dag toch moet vertellen dat een ‘standaard’ s.ksleven* er met mij niet inzit… Vooral dáár zag ik als een berg tegenop. Ik zag m’n toekomstbeeld al in duigen vallen…

Continue reading

6. Nieuw onderzoek

6. Nieuw onderzoek

Kinderwens

dokterHet is november 2007 en ik ben inmiddels niet meer zo overtuigd van de diagnose ‘v.ginisme’*. Want we zijn anderhalf jaar verder en de pijn is eigenlijk niet afgenomen met de tijd en het ‘oefenen’ 😉 Ik heb een vriend die me accepteert zoals ik ben, dus daar kan het naar mijn idee niet aan liggen. Dus ik stuur maar eens een mail naar iemand die zich bezig schijnt te houden met s.ksuologie*. In deze regio moeilijk te vinden.

Ze stuurt een vriendelijke mail terug, maar ze is geen s.ksuoloog. Ze wil wel kijken of ze me kan helpen, dus ik doe per mail mijn verhaal. Dat ik op mijn dertiende bijna flauwviel bij het indoen van een tampon en dat ik me kan herinneren dat er op mijn zesde of achtste (?) een keer wat slijm is afgenomen met een wattenstaafje waarvan ik me de pijn nog herinner.

Ik geef aan dat ik daarom het gevoel heb dat er een lichamelijke oorzaak achter mijn probleem zit en dat het niet (alleen) tussen mijn oren zit. Ze vraagt me nog wat en stelt voor kennis te maken met mevrouw S., s.ksuologe, bij een organisatie voor geestelijke gezondheidszorg. Daarbij kent ze een goede vrouwelijke huisarts in de regio die zeer zorgvuldig onderzoek doet bij dit soort problemen. Ze wil me in ieder geval heel graag helpen. En dat kan ik alleen maar waarderen. Ze overlegt met de s.ksuologe mevrouw S. en ik mag daar een keer langskomen. Ook mag ik naar die vrouwelijke huisarts voor lichamelijk onderzoek. Deze aanpak valt goed bij mij. Ik voel me serieus genomen. En ik krijg weer een goed gevoel, omdat ik er weer mee aan de slag ga… Motivatie en vertrouwen is weer een beetje terug! Hopen dat er wat positiefs uitkomt… 🙂 Continue reading

5. Koninginnenacht

5. Koninginnenacht

Kinderwens

koninginnedagHet is inmiddels een paar dagen voor Koninginnedag. Maar voordat Nederland in feestgedruis uitbarst, hebben wij een klein eigen feestje. Want de fysio denkt dat ik misschien al wel ontspannen genoeg ben en vriendjelief heeft dat als hint opgevat om een voordeelpak c.nd..ms te kopen 😉 Kaarsje aan. Misschien ook wel een muziekje, ook al kan ik me dat niet meer echt herinneren. We doen braaf de ontspanningsoefeningen. Natuurlijk is er ook wat ‘eerste-keer-geklungel’, maar dat mag de pret niet lukken, want het lukt! Het past! Het is niet pijnloos, maar HOERA! Het past!

Vriendjelief is ook helemaal in de zevende hemel en niet eens om ‘obvious reasons’ die een 19-jarige student zou kunnen hebben 😉 Jee! Het is gelukt! Wij hangen de vlag uit! 😀

* De reden dat ik dit zo schrijf, is omdat er vanuit verschillende ‘vreemde’ websites wordt door gelinkt. Google stelt dit niet op prijs en rankt deze website lager. Terwijl het over heel wat anders gaat! Vandaar…!

4. Lange weg

4. Lange weg

Kinderwens

lange-wegBraaf ging ik wekelijks naar de fysiotherapeut. Naar Sylvia, een aardige vrouw. Ik zie mezelf nog zitten op die skippybal, ik luister naar haar verhaal en doe wat oefeningen. Ontspanningsoefeningen met name. De helft daarvan waren yogahoudingen, weet ik nu. Haar man is osteopaat en die zei iets over ‘linkerkant’, ‘baarmoeder’, ‘strekken’. Heel precies weet ik het me niet meer te herinneren… Maar ik strek mijn linkerkant elke ochtend als ik wakker word. Geen idee waarom precies, maar het kan maar helpen! Ook op de fiets bleef ik oefenen; op mijn oude barrel van een fiets, ongezien spannen en ontspannen..

Oh, wat voelde ik me een faalvrouw. Iets wat de hele wereld kan en veelvuldig doet, kan ik niet. Voor iemand met faalangst is dit toch falen van de bovenste plank… Een flinke deuk in mijn eigen waarde, ook al heb ik een begripvol en geduldig vriendje. Uit onze mailwisselingen, die ik terug lees, blijkt dat ik het er moeilijk mee heb. Vriendlief pept me op afstand op met lieve woorden. Maar ik weet dat het niet helpt. Misschien voor even. Want eigenlijk is er maar één ding dat me gerust kan stellen…

Nog een lange weg te gaan…

3. De diagnose

3. De diagnose

Kinderwens

huisarts diagnoseHet is maart 2006 inmiddels. Ik zit in de wachtkamer bij de huisarts. Ik had om een vrouw gevraagd, en toevallig was de huisarts in opleiding een vrouw. Dat kwam goed uit. Ik was nog nooit voor ‘zoiets’ naar een arts geweest, dus met klamme handjes zat ik te wachten tot ik binnen werd geroepen. Van tevoren had ik mezelf al suf gegoogeld naar een mogelijke oorzaak van mijn probleem en die ook gevonden: v.ginisme*. Een héél oncharmante term voor iets nog oncharmanters: “het onvrijwillig samentrekken van de spieren rondom de v.g.na* waardoor het (bijna) onmogelijk wordt om geslachtsgemeenschap te hebben”. Feest!

Maar goed.. De huisarts in opleiding was heel vriendelijk. Ik vertelde mijn verhaal en mocht daarna op de behandeltafel gaan liggen voor onderzoek. En inderdaad: v.ginisme. Eigenlijk vond ik dat ze die conclusie wel heel snel trok. Ik opper zelf een mogelijke diagnose, ze voelt even en ja, dat is het. Op naar de fysio-/bekkenbodemtherapeut… Met dat verhaal ging ik naar huis en mailde mijn vriendje:

Ben dus naar de dokter geweest. Hoera! V.ginisme geconstateerd. Althans… Ze heeft niet meer geconstateerd dan ikzelf met behulp van jou en internet heb gedaan, dus useless… Behalve dat ze me doorverwezen heeft naar de fysiotherapeut. Negen keer… 😐 Hopen dat dat wat op gaat leveren.

* De reden dat ik dit zo schrijf, is omdat er vanuit verschillende ‘vreemde’ websites wordt doorgelinkt. Google stelt dit niet op prijs en rankt deze website lager. Vandaar…! 😉

2. Eerste keer

2. Eerste keer

Kinderwens

eerste-keerOm kinderen te krijgen, moet je s.ks* hebben. Als je nu denkt ‘no shit, Sherlock’, dan geef ik je gelijk, want ja.. Dat is algemene kennis 😉 Dat s.ks niet altijd zo vanzelfsprekend is, hoor je helaas minder vaak. Maar voor mij werd dat al snel pijnlijk – in mijn geval letterlijk 😉 – duidelijk…

Het was een doodgewone avond. Waarschijnlijk op een vrijdag of zaterdag, want dan was mijn toenmalige vriendje vaak bij mij. Daar lag ik, met mijn grote liefde in een kleine studentenbedje. We hadden al wel eens wat uitgespookt, maar die avond wilden we iets meer. Superspannend natuurlijk! Ik was het type meisje dat zeker wilde weten dat ‘het goed zat’ voordat ik het bed met iemand deelde, maar met hem voelde het vertrouwd. Ik kende hem vanaf mijn veertiende. Jarenlang mijn beste vriend. Niemand wist zoveel van mij als hij. Al mijn eerste keren had hij – op afstand – meegekregen. Dus deze eerste keer met hem delen was  bijna een vanzelfsprekendheid. Maar niets bleek minder waar. Wat voor iedereen ‘normaal’ lijkt, bleek dat voor ons (lees: mij) niet en zo viel er niet alleen een avond in het water, ook mijn toekomstbeeld kwam even op losse schroeven te staan…

*) De reden dat ik dit zo typ, is omdat er vanaf verschillende p..nosites wordt doorgelinkt naar deze website. Google vindt dit niet leuk, waardoor ik ook weer lager in de ranking kom te staan.

1. Vroege kinderwens

1. Vroege kinderwens

Kinderwens

kinderwensAl sinds mijn kinderjaren weet ik dat ik moeder wil worden. In groep 8 knutselde ik al iets voor de babykamer – want ik wist zéker dat die kinderkamer uit één of ander tijdschrift het ging worden 😉 Ik wist ook de namen al, voor een jongen én een meisje. Ik had al snel meerdere vaste oppasadresjes en ik genoot er elke keer weer enorm van! Ik had vanaf m’n achttiende een serieuze relatie met m’n eerste liefde. We studeerden allebei en ik had in m’n hoofd dat we na onze studie nog even zouden werken, trouwen en dan aan kindjes zouden beginnen.

Achttien, verliefd en naïef, wist ik nog niet dat er nog wel wat kinken in de kabel zouden komen…

Load more

No more posts to load.

Jouw verhaal delen?

Jouw verhaal delen?

Ervaringen

deel je verhaalEen buitenbaarmoederlijke zwangerschap  meemaken is een ingrijpende ervaring. Het kan fijn zijn je verhaal te delen met anderen die hetzelfde hebben meegemaakt. Gewoon om van je af te schrijven of misschien wil je lotgenoten steunen met jouw verhaal. Of misschien vind je het, net als ik, belangrijk dat er meer bekendheid komt over buitenbaarmoederlijke zwangerschappen.

Wil jij ook je verhaal (anoniem) vertellen? Of ken je een verhaal dat volgens jou verteld moet worden? Neem dan contact op! Of stuur het op naar: verhaal@buiten-verwachting.nl

 

Ik vond het heel fijn om verschillende ervaringen te lezen. Maar ik vond het jammer dat je de meeste verhalen alleen op forums vindt. Vaak zijn ze dan versnipperd over verschillende berichtjes. Voor mijn gevoel doet dat afbreuk aan het verhaal. Met Buiten verwachting wil ik een platform bieden voor jouw hele verhaal. 

Zelf heb ik het ook meegemaakt. Mijn verhaal kun je ook lezen op deze website.

Load more

No more posts to load.