STEUN | Mooi

STEUN | Mooi

Blog Steun & Verwerking

Mooi – Marco Borsato

Hoe val je in slaap? Hoe begint je dag?
Open je je ogen met een traan of met een lach
en kijk je om je heen, en zie je dan de zon
Of zoek je achter alles naar de schaduw op de grond
Leef je voor geluk? Of sterf je van verdriet
En voelt dat als een keuze of heb jij die keuze niet
Het maakt niet echt iets uit, of dat de waarheid is of niet
Het is hoe jij het ziet

Hoe mooi kan het leven zijn
Het is maar hoe je kijkt, het is maar wat je droomt
Hoe mooi is jouw werkelijkheid, jij bent net zo rijk
Zo rijk als je je voelt

Weet je wat je hebt? Is de cirkel rond
Zie je wat er staat of enkel wat er stond
Krijg je wat je wilt, of zelfs meer dan wat je vroeg
Ben je tevreden met het minste of is het meeste niet genoeg
Raak je verwonderd van de sneeuw, van het ruizen van de wind
Geniet je van de vogels, van het lachen van een kind
Creëer je je geluk, want binnen in jezelf is waar het eindigt en begint

Hoe mooi kan het leven zijn
Het is maar hoe je kijkt, het is maar wat je droomt
Hoe mooi is jouw werkelijkheid, jij bent net zo rijk
Zo rijk als je je voelt
Zo rijk als je je voelt

Hoe mooi kan het leven zijn
Het is maar hoe je kijkt, het is maar wat je droomt
Hoe mooi is jouw werkelijkheid, jij bent net zo rijk
Zo rijk als je je voelt
Zo rijk als je je voelt
Zo rijk als je je voelt

 

STEUN | Toch hoor je er altijd bij

STEUN | Toch hoor je er altijd bij

Blog Steun & Verwerking

Ook zo’n mooi nummer.. Herkenbaar bij miskraam, buitenbaarmoederlijke zwangerschap of stilgeboorte, of als je je pasgeboren kindje veel te vroeg verloren bent… Met dank aan iemand uit de Facebookgroep, die me weer herinnerde aan het bestaan van dit prachtige liedje. Oorspronkelijk gezongen door Wieteke van Dort.

Toch hoor je er altijd bij – Paul de Leeuw

Nooit voelden jouw voetjes waarvoor gras is bedoeld
de warmte van de zon heb jij nog nooit gevoeld
je haartjes hebben nooit gewapperd in de wind
en ik heb geen idee welke liedjes jij leuk vindt
Je handjes hebben nooit kunnen spelen
je beentjes hebben nooit op de wereld gestaan

Toch hoor jij…
er altijd bij…

Nooit voelde ik jou liefde, zo sterk als dit moment
een voortdurend warme gloed, waar jij de bron van bent
Ik draag je in mijn hart, mijn kindje voor altijd
en op die manier raak ik jou nooit kwijt
Liefde geven is jou nu los te laten
terug te geven aan vanwaar jij ook komt

Toch hoor jij…
…er altijd bij

 

<3 Ook een beetje voor ons lieve stilgeboren neefje, die er ook altijd bij hoort! *2 april 2013

Moederdag | 28

Moederdag | 28

Steun & Verwerking Zwanger worden

moederdag na bbz of miskraamZoals jullie wellicht al doorhadden, loopt deze blog een beetje achter op de werkelijkheid. Dit is voor ons fijner, zodat er nog wat ruimte blijft om dingen te laten bezinken voordat ik erover schrijf. Of soms heb ik een week niks te vertellen en dan is het fijn als er al een blogje klaar staat, omdat ik in een andere week wel meer te vertellen had.

Kortom: daarom in juni een blog over Moederdag 😉

Hoe ervaar je moederdag als moeder zonder kindje?

Van tevoren vroeg ik me af hoe ik moederdag zou gaan ervaren. Het zou de eerste moederdag worden na de buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Een moederdag waarop ik moeder had kunnen en willen zijn. Een moederdag waarop ik moeder-to-be had kunnen zijn. Een moederdag waarop ik had gehoopt goed nieuws te kunnen vertellen aan mijn moeder. Maar helaas, is dat allemaal niet de realiteit.

Weken voorafgaand aan moederdag zijn er overal blogjes, posts, berichten, foto’s, acties die draaien om moederdag. Nuchter als ik ben kan ik dat best goed relativeren. Gelukkig 🙂 Maar ik kan me ook voorstellen – en dat las ik ook in de groepen waar ik lid van ben – dat er meiden/vrouwen zijn die het daar erg moeilijk mee hebben. En al helemaal op de dag zelf barst het van de foto’s van mooie knutsels, ontbijtjes, cadeaus en hele blije mama’s met hun kindjes.

Moederdag is een dag waarop je als ‘niet-moeder-maar-had-het-kunnen-zijn’ heel duidelijk wordt geconfronteerd met het feit dat je geen kinderen hebt. Voor jou geen kindje dat een cadeautje heeft geknutseld op school, voor jou geen ontbijt op bed… Je wordt die dag herinnert aan je buitenbaarmoederlijke zwangerschap(pen) en/of miskraam(en) en aan je kindje(s) die je hebt verloren. Je kan die dag extra het gemis voelen, een pijnlijke confrontatie met wat had kunnen zijn…

Lieve vriendin

Er was één vriendin (met twee geweldig leuke kindjes) die me verraste met een berichtje: ‘Hoe ervaar jij vandaag? ♥’ – echt zo lief! Het feit dat iemand er even bij stil heeft gestaan, heel even dacht aan hoe het misschien voor mij zou zijn, dat was echt zo bijzonder en zo fijn! Een verademing bijna! Gelukkig kon ik antwoorden dat ik er niet zo veel last van had, dat het wel af en toe even door m’n hoofd schoot, maar dat ik er wel goed mee om kon gaan. Maar dat ze het vroeg vond ik echt fantastisch! Daar ben ik haar zeer dankbaar voor.

Gezinnetje zonder kinderen

Mijn man had het later nog wel lastig toen we gingen oppassen bij die twee geweldig leuke kindjes (zo blij dat vrienden ons betrekken in hun levens met kinderen – zo voelen we ons er niet volledig buiten staan). Mij zien met de kinderen, spelend, knuffelend, zorgend, vond hij toch wel confronterend. Enerzijds heel leuk en bevestigend: jij wordt de moeder van mijn kinderen. Anderzijds confronterend en niet eerlijk: moeilijk om een moeder zonder kinderen te zien. Ik vond het zo mooi hoe hij het verwoorde: “moeder zonder kinderen”. Net als dat ik hem als vader zonder kinderen zie ♥ We zijn samen een gezin zonder kinderen. Gelukkig heb ik hem aan m’n zijde… Hij betekent echt alles voor me! Onze band wordt – gelukkig – alleen maar sterker ♥ En ook dat is heel waardevol!

 

Hoe steun je ’n vriendin? | 27

Hoe steun je ’n vriendin? | 27

Blog Steun & Verwerking Zwanger worden

Tips om een vriendin die héél graag moeder wordt te steunen

vrienden-steun-bbzNog steeds vind ik alles wat met baby’s en zwangerschap te maken heeft enorm leuk. En ik ben ook oprecht blij voor iedereen die een kindje verwacht. Ik vraag regelmatig om updates en ben oprecht geïnteresseerd in de voortgang van de babykamer, alle aankopen, de echo’s, de bezoekjes aan de verloskundige. Ik geef zelfs met heel veel plezier wekelijks lessen yoga aan een leuke groep zwangere dames. Maar niet elke kinderloze vrouw trekt dat… En ook ik heb natuurlijk wel eens een baalmomentje…

Ik merk zelf ook dat sommige mensen mij anders benaderen sinds ze weten dat ik een buitenbaarmoederlijke zwangerschap heb gehad en inmiddels alweer bijna een jaar bezig ben met zwanger raken. Maar onze kinderwens blijft onvervuld. Er zijn mensen waarbij ik het gevoel heb dat ze op eieren gaan lopen en niks meer durven te vertellen of vragen. En er is ook een groep die voor ons gevoel doet alsof het er niks is gebeurd. Het fijnst zou zijn als mensen bij twijfel gewoon even vragen hoe wij ons over al die babypraat voelen, in plaats voor ons te denken en ons niet meer te betrekken bij dat deel van hun leven. Dat is veel confronterender en een bevestiging dat we er niet bij horen. Bij de papa’s en mama’s…

We snappen dat het ook reuze moeilijk is om in te schatten wat wel en niet goed is om te doen. Daarom een blogpost met tips hoe je vriendinnen – of collega’s of zussen of buurvrouwen – die al heel lang een kindje willen maar niet krijgen kunt steunen.

P.S. Dit zijn niet alleen mijn/onze ervaringen, dus ken je ons en lees je m’n blog, vat het niet persoonlijk op! ♥ Of zie tip 4 😉

Tip 1: Luister naar haar verhaal en erken haar gevoelens

Zij wil (ook) héél graag een baby. Ook al krijst die van jou nachten door, jouw problemen ompraten naar de voordelen van kinderloosheid (“Jij kunt tenminste lekker doorslapen”) werkt niet. Ze wil je dan waarschijnlijk alleen maar een mep verkopen. Onderdruk de neiging om te gaan praten in termen van oplossen (“Neem anders een hond”) of wegwuiven (“Je bent nog zo jong”). Onderbreek haar verhaal ook vooral niet met de ervaringen van de nicht van de buurvrouw van je zus die na dertig jaar toch nog spontaan zwanger werd. Een luisterend oor en een simpel “Wat rot voor je” is echt voldoende 🙂

Tip 2: Gebruik NOOIT de woorden ‘loslaten’ of ‘komt goed’

Bijna niets is erger dan telkens te moeten horen dat je het ‘gewoon moet loslaten’ of verhalen te horen over mensen die echt pas een kindje kregen toen ze ‘loslieten’. Ten eerste: hoe moet ze dat doen dan, loslaten? En ten tweede: zo geef je haar de schuld van haar eigen kinderloosheid: ze is er gewoon te veel mee bezig. En roep nooit dat het ‘wel goed komt’. Tenzij je 100 procent zeker weet dat je waarzeggende capaciteiten hebt. Met zo’n opmerking neem je haar probleem niet serieus en ontneem je haar de ruimte om te praten over haar grootste angst: wat als het nou echt niet lukt?

Tip 4: Bij twijfel: vraag!

Ga NIET op eieren lopen, maar durf vragen te stellen als je ergens over twijfelt. Voorbeeld: ze kan het misschien soms best confronterend vinden om jouw babyfoto’s te krijgen, maar niets is erger dan ongevraagd als enige van al je vriendinnen ze juist niet te ontvangen. Vraag dus wat ze wil! En als ze zelf aangeeft dat ze die gezellig gezinsfoto’s even te confronterend vindt (of niet meteen op kraamvisite komt, of de verjaardag van je kindje liever overslaat), probeer dat dan ook echt te snappen. Of als dat niet mogelijk is, respecteer haar keuze dan wel. Zij vindt het ook niet leuk om die keuze te moeten maken.

Tip 5: Lees je in

Doe dit om haar te begrijpen, zodat je weet wat een buitenbaarmoederlijke zwangerschap inhoudt, of waar ‘bbz’ (of ‘IUI’, ‘IVF’ en ‘ICSI’) voor staat. Maar sla haar niet te pas en te onpas met tips over spontaan zwanger worden om de oren. Ze leest zelf hoogstwaarschijnlijk alles wat los en vast zit over zwanger raken en heeft al meer geprobeerd dan ze je ooit zal vertellen.

Tip 6: Laat merken dat je weet dat sommige dagen/weken/maanden lastig kunnen zijn

Bijvoorbeeld de ellendige ‘wachtweken’ (tussen eisprong en menstruatie in), of de uitgerekende datum van het kindje wat nooit geboren gaat worden. Of wanneer het een jaar geleden is dat het mis ging. Maar ook dagen als Moederdag. Of de hele maand december. Wanneer ze echt dacht dat vorig jaar de laatste kerst met z’n tweeën zou zijn, maar het toch wéér een kinderloos jaar is geworden. Stuur haar op zulke momenten eens een kaartje, een mailtje of een lief berichtje om te laten weten dat je aan haar denkt. Dat waardeert ze ongetwijfeld!

 Heb je zelf nog tips? Laat het hieronder weten!

Facebook| 22

Facebook| 22

Steun & Verwerking Zwanger worden

facebook-support-bbzMijn schoonzusje had een paar maanden geleden een blindedarmontsteking. Iedereen zei: jeetje, wat heftig. Wat het ook was natuurlijk. Als ik mensen vertel dat ik een buitenbaarmoederlijke zwangerschap heb gehad, zijn er genoeg mensen die denken dat het gewoon een ‘ander soort miskraam’ is of gewoon niet weten wat het is en je glazig aan kijken, niet wetend wat te zeggen (logisch ook als je niet weet wat het inhoudt natuurlijk!). Maar het viel me op dat ik precies dezelfde (spoed)operatie heb gehad én een kindje ben verloren en dat mensen eigenlijk geen flauw idee hebben. Het illustreerde voor mij weer dat een buitenbaarmoederlijke zwangerschap nog enorm onbekend is en wel wat meer aandacht mag krijgen. 

Maar als niemand weet wat een bbz inhoudt, waar moet je dan met je vragen, zorgen, twijfels en angstige momenten heen? Als niemand in je omgeving écht snapt hoe het is om een buitenbaarmoederlijke zwangerschap te hebben ervaren? (wat ook logisch is)

Ik vond mijn heil op Facebook. In Amerika wordt er veel aan ‘awareness’ gedaan voor ‘ectopic pregnancies’ en daar voel ik me goed bij. Daar is de taboe overigens nog groter, want in bepaalde groeperingen wordt een buitenbaarmoederlijke zwangerschap, of beter gezegd het weghalen ervan/de operatie, als abortus gezien (mijn inziens volledig onterecht). Omdat de populatie groter is, zijn ook de groepen lotgenoten groter.

Ik zit in een paar Amerikaanse (besloten) Facebook groepen:

  • Ectopic Pregnancy Support Group (2000 leden): voor support/steun/verwerking en alle zorgen en vragen rondom je buitenbaarmoederlijke zwangerschap
  • TTC after an ectopic pregnancy (1200 leden): voor als je weer zwanger wilt worden en je het fijn vind met dames te praten die in hetzelfde schuitje zitten en écht begrijpen hoe het is om weer elke maand ik die vreselijke spanning te zitten. Of je wel/niet zwanger bent ik één ding. Maar of het niet wéér verkeerd zit is een tweede.

Elke maand is er wel iemand die in precies hetzelfde schuitje zit (zelfs zelfde dag in cyclus soms).  Zo fijn dat je allemaal hetzelfde gevoel kent. De angst, de twijfels, de spanning. Het verlangen, de hoop. En het verscheurde gevoel als je ineens zwanger bent. Eerst de opluchting en blijheid en al heel snel, of misschien wel tegelijkertijd, de spanning en angst.

Omdat ik de steun die ik daar vond heel waardevol vond, besloot ik zelf een Nederlandstalige groep op te richten: Buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Eerst heette hij anders, maar ik had het idee dat ik niet goed werd gevonden, dus heb ik hem hernoemd. Er zijn nog maar 13 leden en er is nog weinig ‘verkeer’. Maar zoiets moet langzaam groeien. Ik hoop dat het uit mag groeien tot een Nederlandse supportgroep, waar alle vrouwen die een bbz hebben meegemaakt hun ‘ei’ (pun intended) kwijt kunnen.

Anyways, voel je welkom Buitenbaarmoederlijke zwangerschap!

Liefs ♥

 

P.S. Er is ook een groep Pregnant Support After an Ectopic (200 leden), voor als je zwanger bent na een buitenbaarmoederlijke zwangerschap en in de andere twee groepen niet zo goed meer terecht kan. Maar daar mag ik helaas nog geen lid van worden 😉

Wat je NIET wilt horen na een bbz

Wat je NIET wilt horen na een bbz

Steun & Verwerking

Net voor de echo hebben wij al aan een paar mensen verteld dat ik zwanger was. Heel vervelend als je dan twee dagen later moet vertellen dat je geopereerd bent en het kindje is weggehaald. Ook op m’n werk moest ik wel vertellen dat ik zwanger was, want ik kan ook moeilijk zeggen dat ik een blindedarmoperatie hebt gehad… Vond ik. We zijn er naar iedereen heel open over geweest. Hier hebben we geen seconde spijt van gehad. We hebben heel veel steun gehad aan al onze vrienden, familie én collega’s en zijn er toen ook achter gekomen dat we niet de enige zijn die een verhaal hebben… Naast alle steun en schouders zijn er helaas ook die goedbedoelde opmerkingen die je na zo’n heftige ervaring even niet wilt horen:

“Je weet in ieder geval dat je zwanger kan worden.”
Ja. Kón. Vóórdat ze in m’n buik gingen rommelen en er schade m’n eileider is ontstaan…

“Tja… Miskramen komen vaak voor…”
Ja, miskramen komen vaak voor, 1 op de 10 zwangerschappen eindigt in een miskraam. Maar 1. een buitenbaarmoederlijke zwangerschap is geen miskraam, en 2. hoeveel mensen ken je die een bbz hebben ervaren? Die kans is maar 1 op 100. Aan een miskraam overlijden vrouwen niet zomaar, aan een buitenbaarmoederlijke zwangerschap nog steeds wel (gelukkig niet vaak, maar het blijft levensbedreigend).

“Jullie tijd komt nog wel.”
Of niet.. De kans dat dit nog een keer gebeurd is nu 1 op 10…

“Er was vast iets mis met het vruchtje/kindje.”
Oh goh? Misschien wel niet… We zullen het nooit weten…

“Jullie zijn nog jong.”
Oh? Maar misschien vinden wij onszelf al oud… En we worden er in ieder geval niet jonger op…

“Gelukkig was je nog niet zo ver.”
Zwanger is zwanger. Dit was ons kindje, ook al was het nog maar zo pril en klein. Een hartje zien kloppen doet iets met iedereen…

Het is moeilijk en natuurlijk snappen we dat niet iedereen goed weet wat je moet zeggen als iemand je zo’n verhaal verteld. Wat ons erg heeft geholpen is een luisterend oor en een schouder. Ook nu het zwanger worden niet zo makkelijk gaat en we elke maand toch weer in angst zitten… Ernaar vragen mag best, graag zelfs. Erover zwijgen en ‘het goede nieuws’ afwachten, doet meer pijn…

STEUN | I’ll find you

Blog Steun & Verwerking

Muziek kan veel steun geven en helpen bij de verwerking. Toen ik dit nummer hoorde, net na m’n operatie, heb ik onbedaarlijk zitten huilen… Maar soms is dat gewoon even lekker én nodig! Jennifer Ewbank schreef dit prachtige liedje I’ll Find You over de miskraam die ze heeft gehad. Maar ook heel herkenbaar als je een buitenbaarmoederlijke zwangerschap hebt gehad. Vond ik…

I’ll find you – Jennifer Ewbank

Little life inside of me
I’m sad to say that you weren’t meant to be
Little love inside I feel
With you I’ve had my eyes and see the world like me
You, You I lost you
If only you were here to call me mum
I know that I’d be proud of who you had become
Your daddy says that you’ve become a star
So every night I wonder if you are
You, you, I’ve lost you
You, you, I will find you in heaven

Daddy says that you’ve become a star
Although you’re far, I can see you are
You, you, I’ve lost you
But I will find you

I’ll never hear you speak
I’ll never hear you laugh
and you will never run or feel the sun
But I hope you know that I love you
and I feel you
you

STEUN | De olifant en de slak

STEUN | De olifant en de slak

Steun & Verwerking

Een verhaaltje over troost. Soms loopt het leven anders dan je had verwacht. De olifant en de slak laten zien dat dat niet altijd verkeerd hoeft te zijn. Want juist dan zie je de mooie dingen die je voorheen niet zag.

Midden in het bos kwamen de olifant en de slak elkaar tegen.
‘Hallo olifant,’ zei de slak.
‘Dag slak,’ zei de olifant.
Op dat moment begon het te regenen.
‘Kom maar even binnen,’ zei de slak.
‘Graag,’ zei de olifant en hij stapte het huis van de slak in. Het was warm en donker daar binnen, terwijl de regen op het dak kletterde.
‘Het is hier wel nauw,’ zei de olifant.
‘Ja,’ zei de slak. ‘Maar niet als ik alleen thuis ben.’
‘Ik vraag me af,’ zei de olifant die nauwelijks kon ademhalen, ‘wat erger is: nat of nauw?’
‘Ja,’ zei de slak, ‘wat zou eigenlijk erger zijn?’
‘Heb je hier nergens een raam?’ vroeg de olifant.
‘Als ik kijken wil ga ik altijd naar buiten,’ zei de slak.
De olifant knikte, maar het huis van de slak was net iets te klein daarvoor. De wanden kraakten, barstten en vielen in scherven uiteen.
‘Wat deed ik nou?’ vroeg de olifant.
‘Knikken,’ zei de slak, terwijl de tranen in zijn ogen sprongen.
‘Maar dat doe ik zo vaak…’ zei de olifant. Maar toen sloeg hij zijn ogen neer en zei: ‘Het spijt me, slak.’
De slak keek zo verdrietig dat de olifant een brok in zijn keel kreeg. Het was ook een treurig gezicht: de neergutsende regen, de stukjes huis en de wanhopige slak.
‘Kan ik iets lijmen?’ vroeg de olifant. Maar de slak zei alleen maar: ‘Loop maar door, olifant.’
Toen de olifant doorliep riep hij hem nog na: ‘Maar ik ben niet boos!’
‘Nee,’ riep de olifant vlak voordat hij niet oplette en met zijn volle gewicht tegen de beuk botste, en wel zo hard dat de eekhoorn boven in zijn huis met stoel en al omviel, terwijl hij juist even zat te slapen.

De avond viel en de slak zocht alle scherven van zijn huis bij elkaar. Met wat lijm maakte hij zijn huis weer heel. Maar in het dak liet hij een opening waardoorheen iemand voortaan zijn hoofd zou kunnen steken als hij wilde knikken.
Toen hij die nacht plotseling wakker werd zag hij door de opening een ster in de donkere lucht. En dan te bedenken, dacht hij, dat ik tot nu toe zelfs geen kier heb gehad. Hoe bestaat het! En hij schudde heel voorzichtig zijn hoofd, terwijl de ster hoog boven hem fonkelde.

Bron of bekijk het leuke filmpje van dit verhaal